جراحی واژینوپلاستی یا تنگ کردن واژن برای بهبود رضایت جنسی

جراحی واژینوپلاستی

واژینوپلاستی یا تنگ کردن واژن یک جراحی زیبایی‌ ترمیمی است که برای رفع شلی واژن، افزایش حساسیت واژن و ترمیم آسیب‌های این ناحیه انجام می‌شود. عوامل گوناگونی مانند افزایش سن، زایمان و صدمات باعث شلی واژن می‌شوند که با عوارضی مانند کاهش رضایت جنسی و گاه بی‌اختیاری ادرار همراه است. در جراحی واژینوپلاستی، جراح پوست‌های اضافی واژن را برمی‌دارد و عضلات کف لگن را به هم نزدیک می‌کند تا ضمن بهبود ظاهر، حساسیت واژن نیز افزایش پیدا کند. تنگ‌تر و زیباتر شدن واژن به نوبۀ خود موجب افزایش اعتمادبه‌نفس بانوان و در نتیجه بهبود رضایت جنسی می‌شود. این جراحی به شرط انجام شدن توسط پزشک ماهر، درمانی ایمن، مؤثر و با ماندگاری بالا است و می‌توان آن را هم‌زمان با دیگر عمل‌های جوان‌سازی واژن مانند لابیاپلاستی و ولواپلاستی انجام داد.

واژینوپلاستی برای تنگ کردن واژن چیست؟

واژینوپلاستی برای تنگ کردن واژن چیست؟

واژینوپلاستی نوعی جراحی زیبایی ترمیمی است که برای تنگ کردن کانال واژن و بهبود عملکرد جنسی انجام می‌شود. واژینوپلاستی برای بانوانی که پس از زایمان، یائسگی، سانحه یا به دلیل نقص‌های مادرزادی دچار شلی واژن و نشت ادرار شده‌اند، عملی ترمیمی محسوب می‌شود. اما در شرایط دیگر که این عمل صرفاً برای مقابله با اثرات بالا رفتن سن بر واژن و افزایش حساسیت جنسی انجام می‌شود، واژینوپلاستی عملی زیبایی به شمار می‌آید.

چون غیرعادی است که واژن تنگ، اما دهانۀ آن باز و شل باشد، واژینوپلاستی تقریباً همواره همراه با عمل دیگری به نام پرینورافی (پرینوپلاستی) یا ترمیم پرینه انجام می‌شود. جراح در عمل پرینورافی، دهانۀ واژن را تنگ می‌کند و عضلات پرینه را محکم می‌کند. پرینورافی عموماً بر روی بانوانی انجام می‌شود که به دلیل زایمان طبیعی دچار پارگی پرینه شده‌اند. به‌علاوه برای دستیابی به بهترین نتیجۀ ممکن، گاه جراحی‌هایی مانند لابیاپلاستی، ولواپلاستی و کوچک کردن کلاهک کلیتورال نیز هم‌زمان با واژینوپلاستی برای جوان‌سازی واژن انجام می‌شوند.

چه کسانی به انجام واژینوپلاستی نیاز دارند؟

علاوه بر زیبایی، دلایل کارکردی مختلفی برای انجام واژینوپلاستی وجود دارد. بهبود رابطۀ جنسی یا رفع بی‌اختیاری ادرار از مهم‌ترین دلایل کارکردی این جراحی است. یک متقاضی ایده‌آل برای جراحی تنگ کردن واژن باید از سلامت عمومی خوبی برخوردار باشد و بنا به یکی از دلایل زیر نیاز به تنگی واژن داشته باشد:

  • زایمان: عضلات واژن در زایمان طبیعی شل و کشیده می‌شوند. بانوانی که ناحیۀ تناسلی آنان حین زایمان آسیب دیده است یا زایمان‌های مکرر داشته‌اند و اکنون دچار مشکلات جنسی، بی‌اختیاری ادرار و شلی واژن هستند، از متقاضیان واژینوپلاستی هستند.
  • بالا رفتن سن: افزایش سن نیز باعث شل شدن عضلات واژن می‌شود. همسر بیمار حس می‌کند که واژن باز است یا خانم احساس می‌کند که واژن هوا می‌کشد، باد و صدا از آن خارج می‌شود و رابطۀ رضایت‌بخشی را به دلیل شلی واژن ندارد و به ارگاسم نمی‌رسد. در چنین شرایطی جراحی تنگ کردن واژن به بهبود کیفیت زندگی بیمار و همسرش کمک خواهد کرد.
  • ابتلا به بیماری: بیمارانی که به دلیل ابتلا به سرطان شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی انجام می‌دهند، ممکن است پس از اتمام دورۀ درمان به واژینوپلاستی نیاز پیدا کنند. همچنین گاهی واژن برای درمان سرطان برداشته می‌شود، در این صورت جراحی بازسازی واژن ضرورت می‌یابد.
  • عارضه‌های مادرزادی: بعضی ناهنجاری‌های مادرزادی شکل و عملکرد واژن را مختل می‌کنند. برای مثال برخی نوزادان بدون واژن متولد می‌شوند یا به دلیل رشد نکردن واژن، پریود نمی‌شوند.

واژینوپلاستی به چه کسانی توصیه نمی‌شود؟

حداقل سن برای انجام واژینوپلاستی 18 سال است. این جراحی عموماً سقف سنی ندارد و مهم‌ترین شرط برای انجام آن برخوردار بودن از سلامت عمومی است. در اکثر موارد منعی برای انجام واژینوپلاستی وجود ندارد، اما این جراحی در شرایط زیر انجام نمی‌شود:

  • بر روی دختران باکره و یا زیر 18 سال
  • در دوران بارداری یا شیردهی
  • در صورت وجود زگیل تناسلی و عفونت فعال واژن
  • در صورت مشاهده تست پاپ اسمیر غیرعادی
  • در صورت وجود اختلال خونریزی‌دهندۀ واژن
  • بیماران در حال طی کردن دورۀ شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی
  • بانوان با قصد بارداری مجدد
  • ‌ابتلا به بیماری‌های قلبی‌‌‌عروقی

آیا واژینوپلاستی در افزایش رضایت جنسی موثر است؟

رسیدن به رضایت جنسی در زندگی زناشویی، به دلیل متفاوت بودن انتظارات، نیازها و خواسته‌های همسران فرآیندی چالش‌برانگیز است. رضایت جنسی در زندگی زناشویی به عوامل متعددی مانند ارتباط عاطفی، تناوب نزدیکی، صمیمیت، اعتماد، چگونگی پیش‌نوازی و سلامت جسمی و روانی همسران بستگی دارد. در این بین افزایش حساسیت واژن و اعتمادبه‌نفس بانوان نیز می‌تواند موجب بهبود رضایت جنسی ‌شود. انتظار می‌رود جراحی واژینوپلاستی این دو اثر را داشته باشد.

یکی از قسمت‌های حساس واژن نقطۀ جی است که در حالت معمول به آن فشاری وارد نمی‌شود و به همین دلیل تحریک واژن اندک است. اما نقطۀ جی بعد از جراحی تنگی واژن تحت‌فشار قرار می‌گیرد، در نتیجه لذت از رابطه و رسیدن به ارگاسم افزایش می‌یابد. از سوی دیگر ناحیۀ تناسلی پس از واژینوپلاستی زیباتر می‌شود، در نتیجه اعتماد به نفس بانوان بیشتر می‌شود و عملکرد بهتر حاصل از آن، موجب می‌شود همسران لذت بیشتری از نزدیکی ببرند. نتایج یک پژوهش نشان می‌دهد که 79/7% از بانوان پس از واژینوپلاستی توانستند به ارگاسم برسند. همچنین 81% بیماران افزایش رضایت جنسی را پس از جراحی تنگ کردن واژن گزارش دادند (منبع). در مطالعۀ دیگری که بر روی 250 خانم دچار شلی واژن با میانگین سنی 38/5 سال انجام شد، امتیاز کلی مربوط به مؤلفه‌هایی مانند پرهیز از رابطه، عدم‌رضایت از نزدیکی و نرسیدن به ارگاسم در حد معناداری کاهش یافت (منبع).

اثربخشی و ماندگاری نتیجه واژینوپلاستی در گرو صحیح انجام شدن عمل است. چنانچه جراح ماهر نباشد و به‌جای آن که عضلات کف لگن را به هم برساند، فقط پوست و مخاط را به هم نزدیک کند، حتی اگر نتیجه‌ای هم به دست بیاید، ماندگار نخواهد بود.

هزینه واژینوپلاستی

واژینوپلاستی عموماً یک درمان زیبایی تلقی می‌شود و به همین دلیل هزینۀ واژینوپلاستی را هیچ یک از بیمه‌های پایه یا تکمیلی پرداخت نمی‌کنند. البته اگر جراحی ماهیت ترمیمی ـ درمانی داشته باشد، برای مثال به دلیل نقص مادرزادی یا پس از آسیب‌دیدگی جدی انجام شود، در صورت تأیید پزشک معتمد بیمه، ممکن است بیمۀ تکمیلی بخشی از هزینۀ درمان را پرداخت کند. هزینۀ جراحی واژینوپلاستی به عوامل متعددی بستگی دارد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به تجربه و تخصص جراح، بیمارستان محل جراحی، هزینه‌های اتاق عمل شامل حق‌الزحمۀ متخصص بیهوشی و لوازم مصرفی و دیگر هزینه‌های بیمارستان اشاره کرد.

خطرات و عوارض واژینوپلاستی

در واژینوپلاستی نیز مانند هر جراحی دیگری احتمال بروز عوارض وجود دارد. البته عوارض جانبی جدی برای این جراحی گزارش نشده است. در هر حال لازم است که از عوارض جانبی احتمالی مطلع باشید تا آگاهانه برای انجام جراحی تصمیم بگیرید. شایع‌ترین عوارض جانبی و خطرات احتمالی واژینوپلاستی عبارت هستند از:

  • عفونت: رعایت نکردن پروتکل‌های بهداشتی در اتاق عمل، ضدعفونی نکردن وسایل جراحی یا به درستی مراقبت نکردن از زخم پس از جراحی خطر عفونت را افزایش می‌دهد. در صورت مشاهدۀ نشانه‌های عفونت مانند تب و خروج ترشحات غیرعادی از واژن فوراً به پزشک معالج خود مراجعه کنید.
  • خونریزی شدید: خونریزی واژینال به مدت یک تا دو روز پس از جراحی و لکه‌بینی تا هشت هفته عادی است. در صورت شدید بودن خونریزی یا همراه بودن با علائم نگران‌کننده مانند تب، ورم و درد شدید حتماً با پزشک معالج خود تماس بگیرید.
  • تغییرات حسی و آسیب عصبی: بی‌حسی یا کاهش حس ناحیۀ تناسلی یکی از عوارض نادر واژینوپلاستی است. عده‌ای نیز با مشکل افزایش بیش از حد حساسیت واژن و احساس درد حین مقاربت روبه‌رو می‌شوند. درد مزمن ناشی از آسیب عصبی نیز یکی از عوارض جراحی تنگ کردن واژن است.
  • باقی ماندن جای زخم: به ندرت جای زخم ناخوشایندی باقی می‌ماند که انجام جراحی ترمیمی مجدد را غیرممکن می‌کند. به‌علاوه ظاهر ناخوشایند ناحیۀ پرینه پس از جراحی باعث کاهش عزت‌ نفس و اعتمادبه‌نفس بیمار می‌شود.
  • تشکیل لختۀ خون: در موارد نادر لختۀ خون حین جراحی یا پس از آن در وریدهای عمقی تشکیل می‌شود و خطر ابتلا به ترومبوز وریدهای عمقی به وجود می‌آید. اگر لخته به سمت ریه حرکت کند، ممکن است بیمار دچار عارضۀ بسیار خطرناک آمبولی ریه شود.
  • فیستول: فیستول به دلیل آسیب‌دیدگی راست‌روده یا مجرای خروج ادرار حین جراحی ایجاد می‌شود و انجام جراحی مجدد را ضروری می‌سازد. البته در صورت ماهر بودن جراح احتمال تشکیل فیستول بسیار پایین خواهد بود. وجود فیستول به دلیل رشد بیش از حد باکتری‌ها باعث ترشحات و بوی بد واژن می‌شود. این عوارض را می‌توان با تجویز داروهای ضدقارچی یا آنتی‌بیوتیک درمان کرد.
  • عدم‌رضایت و انجام جراحی مجدد: این احتمال وجود دارد که بیمار از نتیجۀ جراحی راضی نباشد و بخواهد مجدداً جراحی دیگری را برای رسیدن به نتیجۀ دلخواه انجام بدهد.

آمادگی قبل از واژینوپلاستی

واژینوپلاستی عموماً یک عمل اختیاری و زیبایی است. بنابراین پیش از هر چیز باید با رضایت خود و آگاهانه برای انجام عمل تصمیم بگیرید و دربارۀ اهداف و انتظاراتی که از جراحی دارید، با پزشک متخصص مشورت کنید. جراح روش انجام واژینوپلاستی و عوارض احتمالی آن را برای شما شرح داده و توصیه‌های کامل دربارۀ آمادگی قبل از عمل را در اختیار شما قرار می‌دهد. به‌طور کلی رعایت موارد زیر پیش از واژینوپلاستی توصیه می‌شود:

  • ترک سیگار و مشروبات الکلی: کشیدن سیگار و مصرف الکل را از حداقل دو هفته قبل از جراحی ترک کنید تا خطر لخته شدن خون کمتر شود و زخم‌ها به خوبی ترمیم شوند.
  • قطع داروهای رقیق‌کننده خون: از دو هفته پیش از جراحی تا دو هفته پس از آن از مصرف داروهای رقیق‌کنندۀ خون مانند آسپرین یا ایبوپروفن خودداری کنید. زیرا این داروها خطر خونریزی داخلی را افزایش می‌دهند. بعضی مکمل‌ها مانند مکمل‌های حاوی ویتامین E نیز چنین اثری دارند. بنابراین حتماً فهرستی از تمام داروها و مکمل‌های مصرفی را در اختیار پزشک معالج بگذارید. توجه داشته باشید که مصرف داروهای تجویزشده توسط پزشک را خودسرانه قطع نکنید.
  • پرهیز غذایی: بعضی مواد غذایی مانند زنجبیل، سیر، دارچین، چای سبز، زعفران و زردچوبه نیز خون را رقیق می‌کنند. مصرف این قبیل خوراکی‌ها را نیز از یک هفته قبل از واژینوپلاستی کاهش دهید.
  • قطع قرص ضدبارداری: از سی روز پیش از واژینوپلاستی نباید قرص ضدبارداری مصرف کنید.
  • ناشتایی: چون واژینوپلاستی تحت بیهوشی انجام می‌شود، از شش ساعت قبل از جراحی باید ناشتا باشید.

واژینوپلاستی چگونه انجام می‌شود؟

واژینوپلاستی برای تقویت دیواره‌های واژن و تنگ کردن واژن انجام می‌شود تا حساسیت واژن و عملکرد جنسی بهبود پیدا کند. چون در این جراحی پوست از داخل واژن برداشته می‌شود و عضله‌های کف لگن به هم نزدیک می‌شوند، لازم است که این جراحی در بیمارستان و تحت بیهوشی انجام شود. البته گاهی اوقات با توجه به میزان شلی واژن می‌توان جراحی واژینوپلاستی سبکی را در مطب انجام داد.

اولین مرحله از جراحی بیهوش کردن بیمار است. اگرچه امکان انجام واژینوپلاستی با استفاده از بی‌حسی موضعی وجود دارد، اکثر جراحان برای راحتی خود و بیمار ترجیح می‌دهند که واژینوپلاستی تحت بیهوشی عمومی، بی‌حسی اسپاینال یا اپیدورال انجام شود. جراح برش کوچکی را داخل کانال واژن ایجاد می‌کند. سپس کف خلفی واژن را با دقت برش می‌دهد و پوست اضافی را با لیزر یا تیغ می‌برد و خارج می‌کند. در مرحلۀ بعد عضله‌های کانال واژن با زدن بخیه‌های قوی سفت می‌شود. گاهی اوقات جراح دهانۀ واژن را کوچک می‌کند و بافت شل باقی‌مانده را با بخیه زدن محکم می‌کند. واژینوپلاستی یک تا دو ساعت طول می‌کشد.

تمام بخیه‌ها در نهایت جذب می‌شوند یا بدن آن‌ها را دفع می‌کند. به طور کلی، جذب بخیه‌ها ممکن است ده روز تا چهار ماه طول بکشد. سرعت جذب بخیه‌ها در برخی نواحی مانند لابیای مینور (لب‌های کوچک) و پرینه که بیشترین تنش را تحمل می‌کنند، کمتر است. گره بخیه‌ها حدوداً سه ماه پس از جراحی، نقطه‌های سرخ و حساس به لمسی را ایجاد می‌کند که به مرور التیام می‌یابند.

مراقبت‌های پس از جراحی واژینوپلاستی

دوران نقاهت پس از واژینوپلاستی معمولاً 7 تا 14 روز طول می‌کشد. ناحیۀ تناسلی در این مدت کمی متورم، سرخ و دردناک است. این عوارض موقتی هستند و با مصرف مسکن‌های بدون نسخه برطرف می‌شوند. انتظار می‌رود یک روز پس از جراحی بتوانید به راحتی راه بروید. برای آن که در دوران نقاهت دچار مشکل نشوید، حتماً به توصیه‌های زیر عمل کنید:

  • استفاده از کمپرس سرد: کیسۀ یخ را تا یک هفته پس از جراحی هر چند ساعت یک بار به مدت 15 ـ 20 دقیقه روی موضع جراحی بگذارید تا التهاب کمتر شود.
  • رابطۀ جنسی: حداقل تا شش هفته پس از جراحی رابطه نداشته باشید.
  • مصرف دارو: اگر پزشک آنتی‌بیوتیک تجویز کرده است، حتماً دورۀ درمان را کامل کنید.
  • مراقبت از زخم: زخم‌ها را مرتب بررسی کنید و مراقب بروز نشانه‌های عفونت مانند تب، سرخی شدید و ترشحات بدبو باشید.
  • رعایت بهداشت: واژن را خشک و تمیز نگه دارید. اگر خونریزی دارید از نوار بهداشتی استفاده کنید.
  • استفاده از بالشتک: برای آن که به بدن و پایین شکم فشار وارد نشود، تا یک هفته پس از جراحی روی بالشتک‌های حلقوی بنشینید.
  • استفاده از اسپری آب هنگام ادرار: اسپری کردن مقدار کمی آب به واژن هنگام ادرار، درد و سوزش پس از عمل را کاهش می‌دهد. ممکن است لازم باشد چند روز از سوند استفاده کنید.
  • دیلاتور واژن: ممکن است لازم باشد از دیلاتور واژن برای حفظ عمق و خاصیت کشسانی واژن استفاده کنید.
  • استحمام: 48 ساعت پس از جراحی می‌توانید دوش بگیرید. مراقب باشید که فشاری به بخیه‌ها وارد نشود. دراز کشیدن در وان تا سه هفته پس از واژینوپلاستی مجاز نیست.
  • ورزش: پیاده‌روی‌های کوتاه پس از گذشت یک روز مفید هستند و به بهبود گردش خون کمک می‌کنند. اما انجام ورزش‌های سنگین به مدت شش هفته ممنوع است. تا سه ماه شنا و دوچرخه‌سواری نکنید، چون در این ورزش‌ها احتمال باز شدن بخیه‌ها وجود دارد.
  • رژیم غذایی متعادل: مواد غذایی سرشار از فیبر مانند میوه و سبزی را در رژیم غذایی خود بگنجانید تا دچار یبوست نشوید.
  • مدیریت استرس: استرس فرآیند ترمیم زخم‌ها را به تأخیر می‌اندازد. سعی کنید آرامش داشته باشید. تکنیک‌های تن‌آرامی و تنفس عمیق را امتحان کنید.
  • ترک سیگار و الکل: تا یک ماه پس از جراحی سیگار نکشید و مشروبات الکلی مصرف نکنید تا زخم‌ها به خوبی جوش بخورند.

روش‌های غیرجراحی تنگ کردن واژن

جراحی واژینوپلاستی برای شلی متوسط تا شدید واژن و به بانوانی توصیه می‌شود که ورودی واژن آنان بیش از دو انگشت گشاد است. به‌جز واژینوپلاستی روش‌های غیرجراحی مختلفی مانند لیزردرمانی، نخ، آر اف تراپی، تزریق ژل و کربوکسی‌تراپی نیز برای تنگ کردن واژن وجود دارند که معمولا در موارد شلی خفیف واژن کاربرد دارند. برای مثال لیزر واژن عموماً برای بانوانی مناسب است که سابقۀ زایمان طبیعی ندارند، شلی واژن آنان در حد خفیف است و شلی واژن را فقط در رابطه احساس کرده‌اند. پزشک همواره بهترین روش را با توجه به شدت شلی واژن و شرایط خاص هر بیمار توصیه می‌کند.

روش‌های غیرجراحی به صورت سرپایی انجام می‌شوند و دوره بهبود کوتاه‌تر و عوارض کمتری دارند. با این حال، ماندگاری آنها کمتر از جراحی است و برای حفظ نتیجه به خصوص در روش‌هایی مانند لیزرتراپی گاه لازم است که درمان پس از مدتی تکرار شود. در مقابل هر چند جراحی واژینوپلاستی دوران نقاهت طولانی‌تری دارد و با احتمال بروز عوارض بیشتری همراه است، نتیجه آن ماندگاری بسیار بیشتری دارد و حتی می‌تواند مادام‌العمر باشد.

جراحی واژینوپلاستی و روش‌های غیرجراحی تنگ کردن واژن در جدول زیر با هم مقایسه شده‌اند.

روش مکانیسم روش شدت شلی واژن اثربخشی ماندگاری

واژینوپلاستی

به‌هم‌رساندن عضلات کانال واژن متوسط تا شدید بسیار بالا

دائمی

لیزر

افزایش ضخامت و خاصیت ارتجاعی دیوارۀ واژن؛ القای تولید کلاژن و الاستین و رگ‌زایی با ایجاد حرارت و آسیب‌های حرارتی کنترل‌شده خفیف بالا

18-24 ماه

نخ

کوچک کردن دهانۀ واژن با کشیدن دو سر حلقۀ نخ و القای کلاژن‌سازی خفیف تا متوسط بالا

بیش از چند سال

آر اف تراپی

منقبض کردن فیبرهای کلاژن و القای کلاژن‌سازی خفیف بالا

12-6 ماه

تزریق ژل

افزایش حجم و ضخامت دیوارۀ واژن خفیف بالا

8-6 ماه

کربوکسی‌تراپی

بهبود خون‌رسانی به واسطۀ گشاد کردن عروق و القای کلاژن‌سازی پس از تزریق دی‌اکسید کربن خفیف بالا

5-6 ماه

برای آگاهی از بهترین روش تنگ کردن واژن بر حسب شرایط خاص خود باید با پزشک متخصص مشورت کنید. برای دریافت وقت مشاوره کافی است با شمارۀ 09901414248 یا 02177839463 تماس بگیرید.

پرسش‌های متداول

واژینوپلاستی محدودیت سنی دارد؟

بله، این جراحی بر روی دختران باکره و زیر 18 سال انجام نمی‌شود. بانوان مسن‌تر نیز باید از سلامت جسمی مناسبی برخوردار باشند تا بتوانند این جراحی را انجام بدهند.

ماندگاری اثر واژینوپلاستی چقدر است؟

تنگی کانال واژن با واژینوپلاستی معمولاً ماندگاری بالایی دارد، اما مادام‌العمر نیست. بالا رفتن سن، بارداری، زایمان و عوامل دیگر می‌توانند به تدریج موجب شلی مجدد واژن ‌شوند. به همین دلیل درمان‌های تکمیلی برای حفظ نتیجۀ به‌دست‎‌‌آمده توصیه می‌شود.

چطور می‌توان ماندگاری نتیجۀ واژینوپلاستی را افزایش داد؟

انجام دادن ورزش‌های کگل یکی از بهترین روش‌ها برای تقویت عضلات کف لگن است و به سفت نگه داشتن واژن برای مدت طولانی‌تر کمک می‌کند.

مزایای واژینوپلاستی چیست؟

تنگ کردن و زیباسازی واژن موجب افزایش اعتماد به نفس بانوان، افزایش حساسیت واژن و بهبود رضایت جنسی می‌شود و بی‌اختیاری ادرار استرسی را کاهش می‌دهد. به‌علاوه، تامپون پس از تنگ شدن واژن بهتر در واژن جای می‌گیرد. مجموعۀ این اثرات کیفیت زندگی بانوان را ارتقاء می‌بخشد.

آیا بعد از واژینوپلاستی جای زخم باقی می‌ماند؟

چون برش‌های واژینوپلاستی روی دیواره‌های مخاطی داخل واژن ایجاد می‌شوند، جای زخم آشکاری باقی نمی‌ماند.

آیا می‌توان واژینوپلاستی را هم‌زمان با لابیاپلاستی و یا ولواپلاستی انجام داد؟

بله، هیچ منعی برای انجام هم‌زمان این عمل‌ها وجود ندارد؛ در واقع لابیاپلاستی غالباً در کنار واژینوپلاستی انجام می‌شود تا بهترین نتیجه از جوان‌سازی واژن به دست بیاید.

تفاوت واژینوپلاستی و پرینورافی چیست؟

واژینوپلاستی واژن شل و یا آسیب‌دیده را بازسازی می‌کند یا برای ساخت واژن بر روی افراد دچار نقص مادرزادی یا بدون واژن انجام می‌شود. اما پرینورافی فقط دهانۀ واژن را تنگ و عضلات دهانۀ واژن و پرینه را محکم می‌کند. این دو جراحی تقریباً همواره با هم انجام می‌شوند تا دهانۀ واژن و واژن در حد مناسب تنگ شوند.

فرق واژینوپلاستی و لابیاپلاستی چیست؟

جراحی ترمیمی زیبایی واژینوپلاستی با هدف رفع شلی واژن در اثر بالا رفتن سن، بارداری یا آسیب‌دیدگی انجام می‌شود. اما لابیاپلاستی عملی زیبایی است که بر روی لابیای مینور یا ماژور یا لب‌های بزرگ و کوچک واژن انجام می‌شود. جراح لابیا را در عمل لابیاپلاستی کوچک‌تر می‌کند یا عدم‌تقارن آن‌ها را اصلاح می‌کند تا زیباتر شوند.

آیا زدودن موهای زائد قبل از واژینوپلاستی ضروری است؟

عموماً توصیه می‌شود که لیزر یا الکترولیز موهای زائد پیش از واژینوپلاستی انجام شود. اما از بین بردن دائمی موهای زائد اجباری نیست و می‌توان موهای ناحیۀ تناسلی را صبح روز جراحی با تیغ تراشید.

چه زمانی پس از واژینوپلاستی می‌توانم سفر کنم؟

عموماً سه تا چهار روز پس از واژینوپلاستی به بیماران اجازۀ سفر داده می‌شود.

شاخص تودۀ بدنی برای واژینوپلاستی باید چقدر باشد؟

اجباری برای رساندن شاخص تودۀ بدنی (BMI) به حد مشخصی وجود ندارد. اما در BMI بالاتر از 40، احتمال بروز عوارض جراحی افزایش می‌یابد. بنابراین، به بیماران توصیه می‌شود که BMI را به کمتر از 35 برسانند تا بهترین نتیجه را از جراحی واژینوپلاستی بگیرند.

خونی بودن ادرار پس از واژینوپلاستی عادی است؟

لکه‌بینی و وجود قطره‌های کوچک خون در ادرار تا هشت هفته پس از واژینوپلاستی عادی است.

ترشح داشتن واژن پس از واژینوپلاستی عادی است؟

خروج ترشحات زرد مایل به قهوه‌ای از واژن به مدت 4 تا 6 هفته پس از واژینوپلاستی نگران‌کننده نیست. دوش واژینال با آب و صابون بابونه یا اسطوخودوس به کاهش ترشحات کمک می‌کند. دوش واژینال را هشت روز پس از جراحی یا طبق دستور پزشک معالج شروع کنید.

پس از واژینوپلاستی می‌توانم از تامپون استفاده کنم؟

خیر، تا هشت هفته پس از جراحی اجازۀ استفاده از تامپون را ندارید.

آیا برای تنگ کردن واژن باید تا آخرین زایمان صبر کنم؟

بله، در غیر این صورت ممکن است برای ترمیم آسیب‌های ایجادشده حین زایمان یا رفع شلی پس از بارداری به جراحی مجدد نیاز داشته باشید.

پس از واژینوپلاستی چه مدت باید استراحت کنم؟

مدت زمان استراحت یا مرخصی به نوع شغل و فعالیت موردنظر بستگی دارد. هفت روز مرخصی برای اکثر بانوان کافی است. البته برای شروع مجدد کارهای بدنی سنگین حتماً باید با پزشک معالج خود مشورت کنید.

تنگ کردن واژن را می‌توان همراه با زایمان انجام داد؟

خیر، هنگام زایمان طبیعی یا سزارین جریان خون در ناحیۀ تناسلی زیاد و این ناحیه ملتهب است. با توجه به خطر بالای خونریزی انجام این عمل هم‌زمان با زایمان اصلاً توصیه نمی‌شود.

آیا واژینوپلاستی برگشت‌پذیر است؟

خیر، با توجه به تغییراتی که حین جراحی ایجاد می‌شود، نتیجه برگشت‌پذیر نیست. اگر از نتیجه راضی نباشید، می‌توانید جراحی را دوباره انجام بدهید.

آیا واژینوپلاستی باعث ناباروری می‌شود؟

خیر، واژینوپلاستی اثری بر باروری ندارد. اما چون بارداری باعث از بین رفتن نتیجۀ جراحی و شل شدن مجدد واژن می‌شود، توصیه می‌شود که واژینوپلاستی را زمانی انجام بدهید که دیگر قصد باردار شدن نداشته باشید.

آیا باید پس از واژینوپلاستی از دیلاتور واژن استفاده کنم؟

استفاده از دیلاتور واژن غالباً برای حفظ عمق و خاصیت کشسانی واژن لازم است.

آیا واژینوپلاستی عمل دردناکی است؟

خیر، جراحی تحت بیهوشی انجام می‌شود و هیچ دردی را حین جراحی احساس نمی‌کنید. میزان درد پس از جراحی به آستانۀ درد بیماران بستگی دارد. درد اکثر بیماران با مصرف مسکن‌های بدون نسخه آرام می‌شود. پس از گذشت یک یا دو روز احتمالاً دیگر نیازی به مسکن نخواهید داشت.

مقالات مرتبط
فهرست مطالب

فرم رزرو نوبت

فقط با هماهنگی قبلی از طریق تماس تلفنی