عمل زیبایی واژن: مقایسه جامع انواع روش‌های جراحی و غیرجراحی

عمل زیبایی واژن

عمل زیبایی واژن یا عمل زیبایی ناحیه تناسلی شامل چندین روش است که هدف آن­‌ها بهبود ظاهر این نواحی، ترمیم و بازیابی عملکرد، کاهش درد و ناراحتی و تقویت عملکرد جنسی است. این روش‌­ها شامل لابیاپلاستی، هودکتومی، مونس پلاستی، واژینوپلاستی و پرینوپلاستی هستند. در هر یک از این روش­‌ها ناحیۀ خاصی از اندام تناسلی جراحی شده و ظاهر یا عملکرد آن بهبود پیدا می­‌کند. این عمل­‌ها را می‌­توان هم با روش مرسوم جراحی (ایجاد برش با تیغ جراحی) و هم با لیزر انجام داد و بنا بر تشخیص جراح، تحت بی­هوشی عمومی یا با استفاده از بی­‌حسی موضعی انجام می­‌شوند. دوران نقاهت عمل­‌های زیبایی واژن به­‌طور میانگین یک هفته است و فرد می‌­تواند پس از این مدت به زندگی طبیعی خود بازگردد.

نواحی قابل‌ترمیم در عمل زیبایی واژن

نواحی قابل‌ترمیم در عمل زیبایی واژن

اندام تناسلی بانوان از نواحی مختلفی تشکیل شده‌­است که هر یک می‌­توانند تحت عمل زیبایی قرار بگیرند و عملکرد و ظاهر آن‌ها بهبود پیدا کند. شناخت قسمت‌­هایی که می‌تواند مورد عمل زیبایی واژن قرار بگیرد برای مراجعه­‌کنندگانی که به دنبال چنین روش‌هایی هستند بسیار مهم است. این نواحی عبارت‌­اند از:

  • لابیا: لابیا ماژور لب­‌های خارجی پوشاننده اندام تناسلی و لابیامینور پوست چین خورده نزدیک دهانه واژن
  • واژن: کانال داخلی اندام تناسلی
  • کلیتوریس: برآمدگی کوچک در بالای مجرای ادرار
  • پرینه: ناحیه بین دهانه واژن و مقعد
  • مونس: برآمدگی روی استخوان شرمگاهی

جراحی­‌های زیر می‌توانند مشکلاتی مانند آسیب، افتادگی و شل بودن نواحی ذکرشده را برطرف کرده و زیبایی و عملکرد اندام­‌های جنسی را بهبود بخشند.

روش جراحی هدف جراحی منطقه هدف مشکلات رفع شده
لابیاپلاستی تغییر یا کوچک کردن لابیاها لابیامینور و ماژور بزرگ بودن یا نامتقارن بودن لابیاها، درد و ناراحتی
واژینوپلاستی تنگ کردن کانال واژن کانال واژن شل بودن واژن و کاهش حس در آن
هودکتومی برداشتن پوست اضافی کلاهک کلیتوریس کلاهک کلیتوریس پوست اضافی، نارضایتی از ظاهر
پرینوپلاستی ترمیم یا بازسازی پرینه پرینه پارگی پرینه، آسیب در هنگام زایمان
مونس پلاستی کاهش یا تغییر شکل مونس مونس چربی یا بافت اضافی در ناحیه شرمگاهی

لابیاپلاستی

لابیاپلاستی یک روش جراحی شامل تغییر اندازه یا تغییر شکل لابیامینور و لابیاماژور برای بهبود ظاهر و افزایش راحتی فرد است. جراحی لابیاماژور با نام لابیاماژورپلاستی نیز شناخته می‌شود. لابیاپلاستی با هدف رفع مشکلاتی مانند عدم تقارن، بزرگ‌بودن و همچنین تیرگی لابیاها انجام می‌شود. این روش برای افرادی مناسب است که از ظاهر لابیاهای خود ناراضی‌­اند یا بخاطر بزرگ‌­بودن این ناحیه دچار درد و ناراحتی شده‌­اند. بنابراین لابیاپلاستی می‌تواند مشکلات عملکردی مانند احساس ناراحتی در حین فعالیت‌های فیزیکی یا مقاربت جنسی و همچنین نارضایتی از ظاهر لابیا را برطرف کند. برش لابیاپلاستی می‌­تواند توسط لیزر نیز انجام گیرد.

پیش از لابیاپلاستی پزشک جلسه‌­ای با بیمار ترتیب می­‌دهد که در آن اهداف و انتظارات بیمار بررسی شده و برنامه‌­ریزی عمل صورت می­‌گیرد. به بیماران سیگاری توصیه می‌شود قبل از جراحی سیگار را ترک کنند، زیرا سیگارکشیدن می‌تواند خطر بروز عوارض را افزایش داده و بهبود زخم را مختل کند. بیماران به طور معمول تحت ارزیابی‌های قبل از عمل، از جمله تست پاپ‌اسمیر قرار می‌گیرند تا از مناسب‌بودن شرایط آن‌ها برای جراحی اطمینان حاصل شود. همچنین از بیمار خواسته می‌­شود محل موردنظر را شیو کرده و موهای زائد را اصلاح کند.

روش انجام لابیاپلاستی

روش انجام لابیاپلاستی

لابیاپلاستی با استفاده از تکنیک‌های مختلفی از جمله روش تریم (Trim) و روش وج (Wedge) قابل‌انجام است. جراح بر اساس آناتومی بیمار، نتایج موردنظر و تشخیص خود، مناسب‌ترین تکنیک را انتخاب می‌کند.

روش انجام لابیاپلاستی
  • روش تریم: در این روش، بخش‌هایی از بافت لابیا که اضافه‌اند به طور دقیق برش داده می‌شوند. این روش برای افرادی که نیاز به حذف بافت کمتری دارند مناسب است.
  • روش وج: در این روش، بخشی از بافت لابیا به شکل مثلثی یا مخروطی برش داده می‌شود و بخش اضافی بافت برداشته می‌شود. این روش برای افرادی که نیاز به حذف بافت بیشتری دارند مناسب است.

لابیاپلاستی را می‌توان با بی‌حسی موضعی با آرام‌بخش یا بیهوشی عمومی انجام داد که بستگی به تشخیص جراح و شرایط بیمار دارد. از فناوری لیزر نیز برای تغییر شکل و کاهش اندازه لابیای کوچک استفاده می‌­شود. در روش جراحی با لیزر برش ایجاد شده در لابیا، توسط لیزر انجام می­‌گیرد که باعث می­‌شود خون­ریزی به حداقل رسیده و تعداد بخیه­‌های مورد نیاز نیز کاهش یابد. همچنین لابیاپلاستی با لیزر امکان برداشت دقیق بافت را فراهم می‌کند و منجر به نتایج قابل‌پیش‌بینی‌تر و کاهش خطر عدم تقارن می‌شود.

مدت دوره نقاهت بعد از لابیاپلاستی بین چند هفته تا چند ماه متغیر است و بسته به هر فرد و همچنین روش انجام جراحی، می­‌تواند متفاوت باشد. به­‌صورت کلی، در طول دوره نقاهت پس از لابیاپلاستی، باید از فعالیت‌های فیزیکی شدید پرهیز شود. همچنین، رعایت توصیه‌های پزشک در مورد مراقبت از زخم‌ها، مصرف داروهای ضدالتهاب و مسکن و ازبین‌بردن فشار اضافی بر روی ناحیه جراحی از مواردی است که در طول دوره نقاهت باید رعایت شود.

پس از انجام عمل، دستورالعمل‌ دقیق مراقبت‌های بعد از عمل به بیمار ارائه می‌شود. بیماران باید به این دستورالعمل‌ها پای‌بند باشند تا از بهبودی کامل و نتایج مطلوب اطمینان حاصل کنند. مراقبت­‌های عمومی پس از لابیاپلاستی شامل موارد زیر است:

  • استراحت و محدودیت فعالیت: بیماران باید استراحت را در طول دوره نقاهت در اولویت قرار دهند و از انجام فعالیت‌های سنگین اجتناب کنند. محدودکردن فعالیت‌هایی مانند نشستن طولانی‌مدت، رانندگی و ورزش سنگین می‌تواند به کاهش ناراحتی و بهبودی سریع کمک کند.
  • اقدامات بهداشتی: رعایت بهداشت برای جلوگیری از عفونت و بهبودی بسیار مهم است. بیماران باید به‌آرامی ناحیه جراحی را با آب و صابون ملایم تمیز کرده و با یک حوله تمیز خشک کنند. اجتناب از حمام، استخر و جکوزی تا زمانی که جراح آن را تشخیص دهد ضروری است.
  • مراقبت از زخم: پیروی از دستورالعمل‌های جراح برای مراقبت از زخم ضروری است. بیماران باید از دست­‌زدن به محل جراحی و زدن هرگونه کرم یا پماد بدون تأیید جراح خودداری کنند. در صورت وجود بخیه، جراح در مورد زمان برداشتن آنها شما راهنمایی می‌کند.
  • لباس و لباس زیر: بهتر است از لباس‌های گشاد و لباس‌های زیر نخی استفاده شود تا اصطکاک به حداقل برسد و جریان هوای مناسب در محل جراحی برقرار شود. اجتناب از پوشیدن لباس‌های تنگ می‌تواند به جلوگیری از تحریک و ناراحتی کمک کند.

با پیروی از دستورالعمل‌ مراقبت‌های بعد از عمل و برقراری ارتباط مستمر با جراح، بیماران می‌توانند بهبودی خود را تضمین کرده و به نتایج رضایت‌بخشی پس از لابیاپلاستی دست یابند.

لابیاپلاستی به‌طورکلی ایمن و مطمئن است، اما مانند هر روش جراحی دیگری با عوارض بالقوه همراه است. عوارض احتمالی لابیاپلاستی شامل موارد زیر است که اغلب موقتی بوده و پس از مدتی رفع می‌­شود:

  • عفونت
  • هماتوم
  • عدم تقارن
  • تغییرات حسی

برخی افراد ممکن است به دلیل عواملی مانند عفونت‌های فعال، اختلالات انعقادی یا انتظارات غیرواقعی، گزینۀ مناسبی برای لابیاپلاستی نباشند. افرادی که برای لابیاپلاستی مناسب نیستند عبارت‌اند از:

  • فردی که عفونت فعال در ناحیه لابیا یا در دیگر مناطق بدن دارد. وجود عفونت در بدن ریسک این جراحی را بالا می‌­برد.
  • افراد دارای اختلالات انعقادی. چنین اختلالی ممکن است سبب بروز خطرات اضافی هنگام عمل جراحی شود.
  • فردی که انتظارات نامناسبی از عمل جراحی دارد.
  • زنانی که باردار هستند یا قصد بارداری دارند بهتر است پس از تکمیل فرآیند بارداری و زایمان به لابیاپلاستی فکر کنند.
  • زنانی که دارای مشکلات پزشکی جدی مانند بیماری‌های قلبی، عوارض جراحی قبلی در ناحیه لابیا یا بیماری‌های خطرناک مانند دیابت نوع 2 هستند.
  • افرادی که بیهوشی برایشان خطرناک است یا به بی‌حسی موضعی به خوبی پاسخ نمی‌دهند.

از آنجا که لابیای هر فرد و شرایط پزشکی وی منحصربه‌فرد است، بهترین راهکار برای تشخیص این‌که آیا یک فرد برای لابیاپلاستی مناسب است یا خیر، مشاوره با یک پزشک متخصص و ماهر در این زمینه است.

واژینوپلاستی

واژینوپلاستی

واژینوپلاستی، یک روش جراحی است که برای بازسازی یا تنگ کردن کانال واژن استفاده می­‌شود و هدف آن بهبود ظاهر و عملکرد جنسی است. واژینوپلاستی معمولاً برای زنانی توصیه می‌شود که به دلیل عواملی مانند زایمان، افزایش سن یا مشکلات ژنتیکی دچار شل‌­شدگی واژن می‌شوند. مشکلات رایج در بین این افراد شامل کاهش رضایت جنسی، بی‌اختیاری ادرار و نگرانی‌های زیبایی است که واژینوپلاستی می‌­تواند درمانی برای این مشکلات باشد.

قبل از انجام واژینوپلاستی بیماران با جراح خود برای مشاوره کامل قبل از عمل ملاقات می‌کنند تا در مورد تاریخچه پزشکی، اهداف جراحی و انتظارات خود صحبت کنند. سپس یک ارزیابی پزشکی جامع برای ارزیابی سلامت کلی بیمار انجام می‌شود. ممکن است معاینه لگنی نیز برای ارزیابی آناتومی کانال واژن، دهانه رحم و ساختارهای اطراف انجام ‌شود. سپس آزمایش پاپ‌اسمیر برای غربالگری ناهنجاری‌ها یا عفونت‌های دهانه رحم و یک ارزیابی هورمونی برای بررسی تعادل هورمونی بیمار، به‌ویژه در زنان یائسه یا کسانی که عدم تعادل هورمونی دارند، انجام می‌­شود.

مراحل انجام واژینوپلاستی

  • برش جراحی: جراح برش‌های دقیقی در مخاط واژن و بافت‌های زیرین، معمولاً در خط وسط کانال واژن ایجاد می‌کند.
  • برداشتن بافت: مخاط اضافی واژن و بافت‌های زیرین بادقت بریده می‌شوند تا شل بودن واژن کاهش یابد و تنگی مطلوب کانال حاصل شود.
  • سفت‌کردن عضلات: جراح ماهیچه‌های واژن را با بخیه‌زدن یا جابه‌جایی آن‌ها سفت می‌کند.
  • پرینوپلاستی (اختیاری): در صورت لزوم، ممکن است پرینوپلاستی به طور هم‌زمان برای رفع هرگونه ناهنجاری یا شلی در پرینه انجام شود.
  • بستن برش­‌ها: برش‌های جراحی به‌دقت با استفاده از بخیه‌های قابل‌جذب بسته می‌شوند تا جای زخم به حداقل رسیده و زخم­‌ها به­‌صورت کامل بهبود پیدا کنند.
  • پانسمان و ریکاوری: محل جراحی با پانسمان‌های استریل پوشانده می‌شود و بیمار در اتاق ریکاوری جهت جلوگیری از هرگونه عوارض احتمالی تحت‌نظر قرار می‌گیرد.

واژینوپلاستی به کمک لیزر نیز انجام می‌­شود. استفاده از انرژی لیزر برای تنگ کردن دقیق بافت‌های واژن، سبب به‌حداقل‌رساندن خونریزی و بهبود سریع‌تر می­‌گردد.

دوران نقاهت پس از واژینوپلاستی معمولا بین یک تا چهار هفته طول می‌­کشد، اما این زمان ممکن است بسته به میزان تنگ­‌کردن واژن و همچنین توصیه‌های پزشکی متفاوت باشد.

پس از واژینوپلاستی برای اطمینان از بهبودی مناسب و به‌حداقل‌رساندن خطر عوارض، نیاز به مراقبت‌های دقیق بعد از عمل وجود دارد. دستورالعمل‌های ضروری مراقبت‌های بعد از واژینوپلاستی شامل موارد زیر است:

  • استراحت و فعالیت: به بیماران توصیه می‌شود در طول دوره نقاهت استراحت کافی داشته باشند تا بهبودی را تسهیل کنند. اجتناب از فعالیت‌های سنگین، بلندکردن اجسام سنگین و ورزش‌های شدید برای چند هفته پس از جراحی برای جلوگیری از فشار آمدن روی محل جراحی توصیه می‌شود.
  • نشستن: بیماران باید از نشستن طولانی‌مدت روی سطوح سخت در اوایل دوران نقاهت اجتناب کنند تا فشار وارده بر ناحیه جراحی به حداقل برسد. نشستن روی یک کوسن یا استفاده از یک بالش دوناتی شکل ممکن است به کاهش ناراحتی کمک کند.
  • رانندگی: معمولاً به بیماران توصیه می‌شود که برای مدت مشخصی پس از جراحی از رانندگی خودداری کنند، معمولاً تا زمانی که دیگر داروهای مسکن مصرف نکنند و احساس راحتی و هوشیاری کافی برای کار با وسیله نقلیه داشته باشند.
  • فعالیت جنسی: طبق توصیه جراح، پس از واژینوپلاستی باید برای مدت مشخصی از رابطه جنسی اجتناب شود. ازسرگیری زودهنگام فعالیت جنسی ممکن است خطر آسیب به محل جراحی را افزایش دهد و بهبودی را به خطر بیندازد.
  • بهداشت: رعایت بهداشت مناسب برای پیشگیری از عفونت و دستیابی به بهبودی کامل ضروری است. بیماران باید دستورالعمل‌های جراح را برای مراقبت مناسب از زخم، از جمله تمیزکردن ناحیه جراحی با آب و صابون ملایم و خشک‌کردن آن با یک حوله تمیز، دنبال کنند.
  • پرهیز از حمام و شنا: بیماران باید در طول دوره نقاهت از حمام‌کردن، شناکردن یا غوطه‌ورشدن در جکوزی خودداری کنند تا خطر عفونت کاهش یابد. دوش‌گرفتن به‌طورکلی مجاز است، اما بیماران باید از قراردادن ناحیه جراحی در معرض فشار مستقیم آب خودداری کنند.
  • پوشیدن لباس‌های گشاد و راحت: استفاده از لباس‌های گشاد و راحت برای به‌حداقل‌رساندن تحریک و اصطکاک در محل جراحی توصیه می‌شود. پرهیز از پوشیدن لباس زیر یا شلوار تنگ می‌تواند به ‌احساس راحتی بیشتر و تسریع بهبودی کمک کند.

واژینوپلاستی به‌طورکلی یک روش ایمن و مؤثر است، اما مانند هر مداخله جراحی، خطر عوارض احتمالی را به همراه دارد. برای بیماران ضروری است که قبل از انجام عمل جراحی از این خطرات و عوارض بالقوه آگاه باشند. عوارض احتمالی واژینوپلاستی شامل موارد زیر است که موقتی بوده و پس از مدتی رفع می­‌شود:

  • خون‌ریزی: پس از واژینوپلاستی درجاتی از خونریزی شایع است، اما خونریزی بیش از حد یا طولانی‌مدت ممکن است نشان‌دهنده یک عارضه باشد. بیماران باید علائم خود را کنترل کنند و در صورت خونریزی مداوم یا نیاز به تعویض مکرر پانسمان با جراح خود تماس بگیرند.
  • تغییر در حس‌­پذیری: تغییر در حس­‌پذیری، از جمله بی‌حسی یا حساسیت بیش از حد، ممکن است در ناحیه تحت درمان رخ دهد. این تغییرات معمولاً موقتی هستند و ظرف چند هفته از بین می­‌روند.
  • مشکلات ادراری: برخی از بیماران ممکن است مشکلات ادراری مانند احتباس ادرار یا مشکل در ادرارکردن را پس از واژینوپلاستی تجربه کنند. این علائم ممکن است موقتی باشند و خودبه‌خود برطرف شوند، اما بیماران در صورت تداوم یا بدتر شدن علائم باید به پزشک مراجعه کنند.

برخی از افراد ممکن است به دلایل مختلف گزینه مناسبی برای واژینوپلاستی نباشند. این دلایل ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • انتظارات غیرواقعی: بیمارانی که انتظارات غیرواقعی در مورد نتایج واژینوپلاستی دارند، ممکن است فرد مناسبی نباشند.
  • عفونت‌های فعال: بیماران مبتلا به عفونت‌های فعال در ناحیه تناسلی، مانند عفونت‌های واژن یا عفونت‌های مقاربتی، معمولاً گزینۀ مناسبی برای واژینوپلاستی نیستند. انجام عمل جراحی در صورت وجود عفونت می‌تواند خطر عوارض را افزایش داده و مانع از بهبودی شود.
  • بارداری یا زایمان اخیر: زنانی که باردار هستند یا به‌تازگی زایمان کرده‌اند ممکن است گزینه مناسبی برای واژینوپلاستی نباشند. به‌طورکلی توصیه می‌شود قبل از انجام جراحی واژن، تا بهبودی کامل پس از زایمان صبر کنید.
  • شرایط پزشکی حاد: افراد مبتلا به بیماری­‌های خاص، مانند دیابت کنترل نشده، اختلالات خودایمنی یا بیماری‌های قلبی عروقی ممکن است گزینۀ مناسبی برای واژینوپلاستی نباشند، زیرا خطر افزایش عوارض جراحی برای چنین افرادی وجود دارد.

پرینوپلاستی

پرینوپلاستی یک عمل جراحی برای ترمیم پرینه (فضای بین مقعد و واژن) و دهانه خارجی واژن است. پرینوپلاستی با هدف تقویت و سفت کردن پرینه، تنگ کردن دهانه واژن و ترمیم پوست شل، زخم یا آسیب‌دیده اطراف واژن انجام می‌شود. زایمان، کاهش وزن، ضربه و سایر عوامل می‌تواند به این ناحیه آسیب برساند و باعث پارگی، شل‌شدن و کشیدگی بیش از حد پوست اطراف دهانه واژن شود. این موضوع منجر به کاهش رضایت در هنگام رابطه جنسی یا ایجاد مشکلاتی مانند بی­‌اختیاری ادرار و بی‌­اختیاری مدفوع می‌شود.

پرینو پلاستی

برخی از جراحان ترجیح می‌دهند که در پرینوپلاستی به‌جای روش‌های جراحی کلاسیک از لیزر استفاده کنند. لیزر می‌تواند برای ازبین‌بردن بافت‌های اضافی، ترمیم زخم‌­ها و بهبود ظاهر کلی ناحیه مورد استفاده قرار گیرد. مزایای این روش کاهش خونریزی، کاهش درد پس از عمل و کاهش دوران نقاهت است.

قبل از انجام پرینوپلاستی یک ارزیابی پزشکی جامع برای بررسی سلامت کلی بیمار صورت می­‌گیرد که ممکن است شامل معاینه فیزیکی، آزمایش خون، تست پاپ‌اسمیر و سایر آزمایش‌های تشخیصی در صورت لزوم باشد. معاینه لگنی برای ارزیابی آناتومی پرینه و ساختارهای اطراف آن انجام می‌شود. این معاینه به جراح کمک می‌کند تا میزان شل بودن پرینه را ارزیابی کرده و روش جراحی مناسب را برای پرینوپلاستی تعیین کند.

مراحل پرینوپلاستی شامل موارد زیر است:

  • بیهوشی: پرینوپلاستی معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود تا از راحتی و ایمنی بیمار در طول عمل اطمینان حاصل شود. بی‌حسی موضعی همراه با آرام‌بخش نیز ممکن است بسته به ترجیح بیمار و توصیه جراح یک گزینه باشد.
  • برش: جراح برش‌های دقیقی در ناحیه پرینه ایجاد می‌کند تا به بافت‌های زیرین دسترسی پیدا کند. تکنیک‌ها ممکن است بسته به اهداف خاص جراحی، مانند اصلاح اسکار، برداشتن بافت یا سفت کردن عضلات متفاوت باشد.
  • برداشتن و سفت کردن بافت: بافت اضافی یا آسیب‌دیده در ناحیه پرینه با دقت برداشته می‌شود تا ظاهر و عملکرد ناحیه بهبود یابد. جراح ممکن است ماهیچه‌های پرینه و بافت‌های اطراف آن را با بخیه سفت کند تا سستی را برطرف کرده و حمایت عضلات را تقویت کند.
  • اصلاح جای زخم (در صورت لزوم): اگر جای زخم در ناحیه پرینه وجود داشته باشد، جراح ممکن است تکنیک‌های اصلاح اسکار را برای بهبود ظاهر و بافت اسکار انجام دهد.
  • بستن برش: برش‌های جراحی به‌دقت با بخیه‌های قابل‌جذب بسته می‌شوند تا جای زخم را به حداقل برسانند و باعث بهبود مناسب زخم شوند.

دوره نقاهت پس از عمل جراحی پرینوپلاستی مرحله‌ی مهمی است که طی آن بدن بیمار به تدریج التیام پیدا کرده و با تغییرات جراحی سازگار می‌­شود. این دوره شامل اقدامات مراقبتی خاصی برای ارتقای بهبودی و به‌حداقل‌رساندن عوارض است. مدت دوره نقاهت پس از پرینوپلاستی می‌تواند بسته به متغیرهای مختلف از جمله نوع روش جراحی، میزان انجام‌دادن فعالیت‌های روزانه و وضعیت بالینی هر فرد متفاوت باشد. اما در اکثر موارد، دوره نقاهت پس از پرینوپلاستی حدود ۲ تا ۶ هفته طول می‌کشد.

مراقبت‌های بعد از عمل برای کنترل عوارض و کاهش دوران نقاهت بسیار مهم است. این دوره شامل اقدامات مراقبتی و اعمال بعضی محدودیت‌­ها است. پس از پرینوپلاستی، بیماران معمولاً تا زمانی که کاملاً هوشیار شوند و شرایط آن­‌ها پایدار گردد، تحت‌نظر قرار می‌گیرند. علائم حیاتی، از جمله فشارخون، ضربان قلب، و میزان اکسیژن به طور منظم برای اطمینان از ایمنی بیمار کنترل می‌شود. سایر مراقبت‌­ها عبارت‌اند از:

  • مدیریت درد: مدیریت درد پس از عمل برای افزایش راحتی بیمار ضروری است. برای کنترل درد پس از پرینوپلاستی ممکن است برای بیماران داروهای مسکنی مانند استامینوفن یا داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) تجویز شود. بسیار مهم است که بیماران داروهای خود را درست و به­‌موقع مصرف کرده و هرگونه درد کنترل نشده را به جراح خود گزارش دهند.
  • مراقبت از زخم: مراقبت مناسب از زخم برای جلوگیری از عفونت اقدامی ضروری است. به بیماران آموزش داده می‌شود که چگونه از زخم‌­های خود مراقبت کنند، از جمله تمیز و خشک نگه‌داشتن ناحیه، تعویض پانسمان طبق دستور و اجتناب از فعالیت‌هایی که ممکن است ترمیم برش‌ها را مختل کنند. علائم عفونت، مانند افزایش قرمزی یا تورم باید به‌سرعت به جراح اطلاع داده شود.
  • محدودیت فعالیت: معمولاً به بیماران توصیه می‌شود که فعالیت بدنی خود را محدود کنند و از ورزش‌های شدید یا بلندکردن اجسام سنگین در طول دوران نقاهت پس از عمل خودداری کنند. استراحت برای تسریع بهبودی مهم است. ازسرگیری تدریجی فعالیت‌های عادی تحت راهنمایی جراح خواهد بود.
  • قرار معاینه‌­های بعدی: بیماران باید برای نظارت بر پیشرفت بهبودی و رسیدگی به هرگونه عارضه‌ای که ممکن است ایجاد شود در نوبت‌­های تعیین شدۀ بعدی به پزشک مراجعه کنند. در طول قرار ملاقات‌های بعدی، جراح ممکن است بخیه‌ها را بردارد، بهبود زخم را ارزیابی کند و راهنمایی‌های بیشتری در مورد مراقبت‌های بعد از عمل و محدودیت‌های فعالیت ارائه دهد.
  • رژیم غذایی و آبرسانی: حفظ تغذیه مناسب و آبرسانی به بدن برای تسهیل بهبودی زخم‌­ها بسیار مهم است. به بیماران توصیه می‌شود که از یک رژیم غذایی متعادل غنی از ویتامین‌ها، مواد معدنی و پروتئین استفاده کنند و برای هیدراته ماندن مایعات فراوان بنوشند.

تعدادی از عوارض احتمالی پس از پرینوپلاستی ممکن است شامل موارد زیر باشد که بسته به متغیرهای مختلف مانند تکنیک جراحی، وضعیت بالینی بیمار و مراقبت‌های پس از عمل متغیر هستند. این عوارض موقتی بوده و پس از مدتی رفع می‌­شوند:

  • خونریزی و عفونت: خونریزی ممکن است در طول یا پس از عمل به وجود آید که در برخی موارد نیاز به مراقبت‌های تخصصی دارد. عفونت‌­های پس از عمل نیز ممکن است رخ دهد که نیاز به درمان با آنتی‌بیوتیک دارد.
  • تغییر در حساسیت: تغییر در حس­‌پذیری ناحیه، از جمله کاهش حس درد، احساس غیرطبیعی یا تغییر در حساسیت جنسی ممکن است در برخی از بیماران رخ دهد. البته این تغییر موقتی بوده و به­‌زودی بدن به حالت طبیعی خود بازمی‌­گردد.
  • عوارض بیهوشی: عوارض مرتبط با استفاده از داروهای بی­‌حسی، بیهوشی و خواب‌آور ممکن است شامل تهوع، استفراغ، سرگیجه و گیجی باشد که به طور معمول در مدت کوتاهی بعد از عمل رخ می‌دهند و خودبه­‌خود رفع می­‌شوند.

پرینوپلاستی برای تمامی افراد قابل‌انجام نیست و ممکن است سبب بروز خطرات یا عوارض جدی گردد. افراد زیر متقاضیان مناسبی برای انجام پرینوپلاستی نیستند:

  • بیماری­‌های خاص: افراد مبتلا به برخی بیماری‌­های خاص مانند دیابت کنترل نشده، اختلالات خودایمنی یا بیماری‌های قلبی عروقی ممکن است گزینۀ مناسبی برای پرینوپلاستی نباشند، زیرا خطر بروز عوارض جراحی در این افراد زیاد است.
  • عفونت‌های فعال: بیماران مبتلا به عفونت‌های فعال در ناحیه تناسلی یا بافت‌های اطراف ممکن است فرد مناسبی برای پرینوپلاستی نباشند. انجام عمل جراحی در صورت وجود عفونت می‌تواند خطر عوارض را افزایش داده و مانع از بهبودی کامل شود.
  • بارداری یا زایمان اخیر: زنانی که باردار هستند یا به‌تازگی زایمان کرده‌اند ممکن است فرد مناسبی برای پرینوپلاستی نباشند. به‌طورکلی توصیه می‌شود برای انجام جراحی، تا پس از زایمان و بهبودی کامل صبر کنید.
  • انتظارات غیرواقعی: افرادی که انتظارات غیرواقعی در مورد نتایج پرینوپلاستی دارند، ممکن است گزینۀ مناسبی نباشند. برای بیماران ضروری است که درک روشنی از محدودیت‌های عمل و انتظارات واقع‌بینانه در مورد نتایج داشته باشند.

هودکتومی

هودکتومی که با ‌عنوان کوچک­‌کردن کلاهک (هود) کلیتوریس نیز شناخته می‌شود، یک روش جراحی است که در آن اندازۀ کلاهک کلیتوریس را کوچک می­‌کنند. کلاهک کلیتوریس یک غلاف محافظ است که کلیتوریس را می‌پوشاند. در طول فعالیت جنسی، این کلاهک جمع شده و کلیتوریس جهت تحریک‌شدن در دسترس قرار می­‌گیرد. در برخی افراد بافت کلاهک کلیتوریس بزرگ‌تر از حد طبیعی است و در نتیجه نمی‌تواند به طور کامل جمع شود. عدم جمع‌شدن کلاهک از تحریک کلیتوریس جلوگیری کرده و لذت جنسی را محدود می‌کند.

هودکتومی

روش هودکتومی شامل برداشتن بافت اضافی در دو طرف کلیتوریس به‌منظور کاهش اندازۀ کلاهک کلیتوریس است. این روش را می‌توان به‌عنوان یک جراحی مستقل یا به‌عنوان بخشی از روش دیگری مانند لابیاپلاستی انجام داد. جراح تصمیم می‌گیرد که از بیهوشی عمومی یا بی‌حسی موضعی استفاده کند. جراحی هودکتومی شامل تغییر اندازه یا شکل خود کلیتوریس نیست. همچنین کلیتوریس در طی این جراحی برداشته نخواهد شد.

قبل از انجام هودکتومی، افراد معمولاً تحت یک ارزیابی جامع پزشکی قرار می‌گیرند. این ارزیابی ممکن است شامل بررسی تاریخچه پزشکی، داروهای فعلی و هرگونه شرایط سلامتی قبلی باشد. معمولاً یک معاینۀ فیزیکی برای ارزیابی اندازه و شکل کلاهک کلیتوریس و ساختارهای تناسلی اطراف انجام می‌شود. این معاینه به جراح کمک می‌کند تا مناسب‌ترین روش جراحی را تعیین کرده و برنامه‌ریزی برای این عمل را انجام دهد.

ممکن است قبل از جراحی، تست‌های تشخیصی مانند پاپ‌اسمیر برای غربالگری ناهنجاری‌ها یا عفونت‌های دهانه رحم تجویز شود. آزمایش­‌های دیگری مانند آزمایش خون یا تصویربرداری نیز ممکن است برای ارزیابی وضعیت سلامت کلی بیمار تجویز شود. بیماران همچنین دستورالعمل‌های خاص قبل از عمل را از جراح خود دریافت خواهند کرد که شامل دستورالعمل‌هایی در مورد محدودیت در خوردن یا آشامیدن و دستورالعمل‌هایی برای دوش‌گرفتن، اصلاح‌کردن موهای زائد و آماده‌سازی پوست در روز عمل است. مراحل هودکتومی شامل موارد زیر است:

  • ایجاد برش: جراح یک برش دقیق در کلاهک کلیتوریس ایجاد کرده و با دقت از خطوط ازپیش‌تعیین‌شده پیروی می‌کند تا از متقارن بودن ناحیه اطمینان حاصل کند. اندازه و محل برش ممکن است بسته به نتیجه موردنظر و آناتومی بیمار متفاوت باشد.
  • برداشتن بافت: جراح با استفاده از ابزارهای جراحی مانند چاقوی جراحی یا لیزر، بافت اضافی را از کلاهک کلیتوریس خارج می‌کند. مقدار بافت برداشته شده بر اساس اهداف زیبایی‌شناختی و نیازهای عملکردی بیمار تعیین می‌شود. جراح مراقب حفظ ظاهر طبیعی و عملکرد کلیتوریس در حین کاهش اندازه کلاهک است.
  • بستن برش: هنگامی که مقدار موردنظر بافت برداشته شد، برش با استفاده از بخیه به‌دقت بسته می‌شود.
  • پانسمان کردن: ممکن است یک پانسمان استریل یا بانداژ برای محافظت از محل جراحی روی آن قرار داده شود. پانسمان به جذب خون یا مایع اضافی کمک می‌کند و در طول بهبودی بافت‌ها را پشتیبانی می‌کند.

پس از جراحی هودکتومی به طور متوسط چند روز طول می­‌کشد تا بهبودی حاصل شود. در این مدت باید از فعالیت‌هایی که باعث فشار و تحریک ناحیه عمل می­‌شوند اجتناب کرد. بهتر است بیمار در این مدت، فعالیت‌های روزانه خود را کاهش دهد و فشار کمتری به خود وارد کند. البته بهبودی کامل تقریبا پس از 6 هفته اتفاق می‌افتد. بنابراین بیماران باید به مدت یک ماه از هرگونه تماس فیزیکی شدید خودداری کنند تا بهبودی را تسریع کرده و احتمال بروز عوارض را کاهش دهند.

مراقبت‌های بعد از عمل هودکتومی برای به‌حداقل‌رساندن ناراحتی و کاهش خطر بروز عوارض ضروری است. دستورالعمل‌های مراقبت پس از عمل ممکن است بسته به نیاز بیمار و تکنیک جراحی مورداستفاده متفاوت باشد. در ادامه برخی از اقدامات مراقبتی متداول پس از عمل‌ آورده شده است:

  • مدیریت درد: بیماران ممکن است ناراحتی یا درد خفیفی را پس از هودکتومی تجربه کنند. داروهای مسکن تجویز شده توسط جراح باید طبق دستور مصرف شود تا درد پس از عمل به طور مؤثر مدیریت شود.
  • مراقبت از زخم: مراقبت مناسب از زخم برای جلوگیری از عفونت بسیار مهم است. بیماران باید محل جراحی را تمیز و خشک نگه دارند و از دستورالعمل‌های ارائه شده توسط جراح خود پیروی کنند. این دستورالعمل­‌ها معمولاً شامل تمیزکردن آرام ناحیه با آب و صابون ملایم و خشک‌کردن آن با یک حوله تمیز است.
  • جلوگیری از عفونت: برای کاهش خطر عفونت، بیماران باید از شناکردن، غوطه‌ورشدن در وان آب گرم یا انجام فعالیت‌هایی که ممکن است محل جراحی را در معرض باکتری قرار دهد خودداری کنند. تمیز نگه‌داشتن ناحیه و اجتناب از پوشیدن لباس‌های تنگ نیز می‌تواند به جلوگیری از عفونت کمک کند.
  • محدودیت فعالیت: معمولاً به بیماران توصیه می‌شود که از فعالیت‌ها و ورزش‌­های سنگین و بلندکردن اجسام سنگین برای مدت معینی پس از هودکتومی خودداری کنند. در غیر این­‌ صورت، محل جراحی به­‌درستی بهبود پیدا نمی­‌کند و خطر عوارضی مانند خونریزی یا باز شدن زخم افزایش می­‌یابد.
  • ازسرگیری فعالیت جنسی: بیماران باید تا زمان بهبودی کامل بر اساس توصیۀ جراح خود از فعالیت جنسی خودداری کنند. ازسرگیری سریع فعالیت جنسی ممکن است خطر عوارض را افزایش داده و بهبودی را به تأخیر بیندازد.

عوارض بالقوه هودکتومی، مانند هر روش جراحی، بسته به عوامل مختلفی مانند وضعیت سلامتی بیمار، مهارت جراح و رعایت دستورالعمل‌های مراقبتی بعد از عمل می‌تواند متفاوت باشد. اگرچه عوارض هودکتومی معمولاً نادر است، اما برای بیماران ضروری است که از خطرات بالقوه آن آگاه باشند.

  • تغییر در حس­‌پذیری: پس از هودکتومی امکان بروز تغییر در حس یا حساسیت کلیتوریس وجود دارد. برخی از بیماران ممکن است پس از جراحی افزایش یا کاهش حساسیت در ناحیه کلیتوریس را تجربه کنند. این تغییرات معمولاً موقتی هستند؛ اما در موارد نادر می‌توانند دائمی باشند.
  • عدم تقارن: در هودکتومی دستیابی به نتایج متقارن می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. عواملی مانند تکنیک جراح، خاصیت ارتجاعی بافت و ویژگی‌های آناتومی فردی می‌توانند در عدم تقارن مؤثر باشند.
  • آسیب عصبی: آسیب به اعصاب در ناحیه کلیتورال یک خطر بالقوه هودکتومی است. این آسیب می‌تواند منجر به تغییرات موقت یا دائمی در حس یا عملکرد شود. تکنیک جراحی دقیق می‌تواند سبب به حداقل رسیدن آسیب عصبی شود.
  • اختلالات عملکردی: در موارد نادر ممکن است بیماران دچار اختلالات عملکردی مانند مشکل در دستیابی به ارگاسم یا تغییر در رضایت جنسی پس از هودکتومی شوند. این عوارض معمولاً موقتی هستند و در طول زمان بهبود می‌یابند.

هودکتومی یک جراحی ایمن و مطمئن قلمداد می‌­شود. بااین‌حال ممکن است انجام آن برای همه مناسب نباشد. هودکتومی برای افراد زیر نامناسب است:

  • عدم وجود مشکلات عملکردی: افرادی که به دلیل اندازه یا شکل هود کلیتورال خود ناراحتی، تحریک یا اختلال عملکردی قابل‌توجهی را تجربه نمی‌کنند، ممکن است گزینۀ مناسبی برای هودکتومی نباشند.
  • تمایل به حفظ حس­‌پذیری کلیتوریس: برخی از افراد ممکن است در مورد تغییرات بالقوه در حساسیت کلیتوریس یا عملکرد جنسی پس از هودکتومی نگرانی داشته باشند. کسانی که حفظ حس‌­پذیری ناحیۀ کلیتوریس را در اولویت قرار می‌دهند، ممکن است فرد مناسبی برای این روش نباشند.
  • مشکلات پزشکی: بیمارانی که شرایط پزشکی خاصی دارند، مانند اختلالات خونریزی یا عفونت‌های فعال، ممکن است تا زمانی که وضعیت آن‌ها تثبیت یا برطرف نشده باشد گزینۀ مناسبی برای جراحی نباشند.
  • بارداری و شیردهی: زنان باردار یا شیرده ممکن است به دلیل خطرات احتمالی برای خود یا جنین/کودک لازم باشد که هودکتومی را تا پایان این مراحل به تعویق بیندازند.

مونس پلاستی

مونس پلاستی یک روش جراحی است که پوست و بافت چربی اضافی را از ناحیه مونس حذف می‌کند. مونس قسمتی در جلوی استخوان‌ شرمگاهی است که معمولاً از موهای ناحیه تناسلی پوشیده شده است. در بعضی از افراد این ناحیه بزرگ بوده یا برآمدگی زیادی دارد. چنین افرادی ممکن است در لباس پوشیدن یا فعالیت­‌های روزمره خود دچار مشکل شوند. مونس پلاستی یک عمل زیبایی است که ساختار مونس را لیفت و سفت کرده و شکل و ظاهر آن را تغییر می‌­دهد.

مونس پلاستی

ممکن است بسته به شرایط بیمار و تاریخچۀ پزشکی او آزمایش‌­هایی مانند تست پاپ‌اسمیر آزمایش خون، آزمایش‌های ادرار یا تصویربرداری انجام گیرد. پزشک معالج برای بررسی شرایط فردی و تاریخچه پزشکی بیمار، با او جلسه­‌ای ترتیب داده و توضیح می‌­دهد که چه مراحلی باید پیش از عمل انجام شود. جراح  همچنین ممکن است دستورالعمل‌­هایی مانند توقف مصرف داروهای خاص یا ترک سیگار را در اختیار بیمار قرار دهد. مراحل مونس پلاستی شامل موارد زیر است:

  1. آماده‌سازی ناحیه عمل: پزشک ناحیه عمل را تمیز و ضدعفونی می­‌کند.
  2. بیهوشی: به طور معمول عمل تحت بیهوشی عمومی انجام می­‌شود اما ممکن است طبق تشخیص پزشک با استفاده از بی­‌حسی موضعی و آرام‌­بخش نیز صورت گیرد.
  3. برش و شکل‌دهی: پزشک برش‌های لازم را در ناحیه موردنظر ایجاد می‌کند و سپس مونس‌ را شکل می‌­دهد. این کار شامل برش، برداشتن بافت و چربی اضافی یا افزودن چربی به نواحی موردنظر است.
  4. بستن برش‌­ها: پس از شکل‌دهی مونس‌، پزشک با استفاده از بخیه‌­های قابل‌جذب یا غیرقابل‌جذب، برش‌­های ایجادشده را می‌­بندد.

هنگامی که اثر داروی بیهوشی یا آرام‌بخش از بین رفت، بیمار برای مدت کوتاهی تحت‌نظر خواهد بود تا اطمینان حاصل شود که هیچ عارضه‌ای وجود ندارد؛ سپس مرخص خواهد شد. پس از انجام عمل باید از کسی خواسته شود تا بیمار را به خانه برساند.

پس از جراحی، معمولاً در قسمت پایین شکم و مونس کمی ناراحتی و درد وجود خواهد داشت. بلافاصله پس از جراحی بیمار متوجه کبودی و تورم خفیف خواهد شد که معمولاً 2 تا 3 هفته طول می‌کشد. یک یا دو روز پس از جراحی، بیمار می­‌تواند کمی پیاده‌­روی کند و یک هفته پس از جراحی، معمولاً می‌تواند به سر کار خود بازگردد. معمولاً بعد از 4 تا 6 هفته بعد از جراحی فرد می‌­تواند به­‌صورت طبیعی به ورزش و سایر فعالیت‌های بدنی بپردازد.

پس از انجام جراحی مونس پلاستی، رعایت مراقبت‌های مناسب پس از عمل برای اطمینان از بهبودی ضروری است. دستورالعمل‌های کلی برای مراقبت‌های بعد از عمل به شرح زیر است:

  • استراحت و ریکاوری: استراحت کافی برای بهبودی کامل بدن پس از جراحی بسیار مهم است. بیماران باید برای چند روز پس از عمل در خانه استراحت کنند.
  • مدیریت درد: درد و ناراحتی بعد از جراحی شایع است. جهت کنترل هر گونه ناراحتی برای بیماران داروی مسکن تجویز می‌شود. پیروی از دستورهای دارویی تجویز شده طبق دستور جراح ضروری است.
  • محدودیت فعالیت: بیماران باید تا چند هفته پس از جراحی از انجام فعالیت‌های سنگین از جمله بلندکردن اجسام سنگین خودداری کنند. فعالیت‌های سبک و پیاده‌روی برای تقویت گردش خون و جلوگیری از لخته‌شدن خون توصیه می‌­شود.
  • رانندگی: بیماران باید حداقل تا هفته اول پس از جراحی یا تا زمانی که احساس راحتی کنند و دیگر از داروهای مسکن تجویزی استفاده نکنند، از رانندگی خودداری کنند.
  • بهداشت و مراقبت از زخم: مراقبت مناسب از زخم برای جلوگیری از عفونت ضروری است. بیماران باید دستورالعمل‌های خاصی را که جراح در مورد مراقبت از زخم ارائه می‌دهد، از جمله نحوه تمیزکردن محل برش و زمان تعویض پانسمان را دنبال کنند.
  • پرهیز از دخانیات و الکل: سیگارکشیدن و مصرف بیش از حد الکل می‌تواند در روند بهبود اختلال ایجاد کند. بیماران باید از سیگارکشیدن خودداری کنند و مصرف الکل را در طول دوره نقاهت محدود کنند.
  • لباس‌های گشاد: در برخی موارد، ممکن است به بیماران توصیه شود که از لباس‌های گشاد برای به‌حداقل‌رساندن تورم استفاده کنند.

مونس پلاستی یک روش ایمن و با عوارض اندک است. بااین‌حال، در برخی شرایط، بروز عوارض زیر ممکن است:

  • عفونت محل برش
  • خون‌ریزی بیش از حد
  • زخمی که ممکن است بزرگ‌تر یا قابل‌توجه‌تر از حد انتظار باشد

در چنین شرایطی بیمار باید با جراح خود تماس بگیرد تا در اولین فرصت جهت رفع عوارض اقدام لازم صورت گیرد.

عمل مونس پلاستی ممکن است برای همۀ افراد مناسب نبوده و منجر به بروز مشکلات و عوارض در برخی از افراد شود. افرادی که برای انجام مونس پلاستی مناسب نیستند عبارت‌اند از:

  • مشکلات پزشکی جدی: افرادی که دارای مشکلات پزشکی جدی هستند که ممکن است با جراحی تداخل داشته باشد، مانند عفونت‌های فعال یا بیماری‌های خاصی که انجام جراحی را ممکن نمی‌سازند.
  • انتظارات نامناسب: افرادی که انتظارات نامناسبی از جراحی دارند و به دنبال یک ظاهر کاملاً غیرواقعی هستند که از دیدگاه پزشکی یا زیبایی قابل‌انجام نیست.
  • حساسیت به بیهوشی یا داروهای مورداستفاده در جراحی: افرادی که سابقه حساسیت به بیهوشی یا داروهای مورداستفاده در جراحی را دارند.

مزایای انجام عمل زیبایی واژن

تصمیم برای انجام جراحی زیبایی واژن تصمیمی کاملاً شخصی است و اغلب تحت‌تأثیر عوامل مختلفی از جمله هنجارهای فرهنگی، فشارهای اجتماعی، ترجیحات شخصی و ملاحظات پزشکی است. بااین‌حال، باید توجه داشت که جراحی زیبایی واژن فقط برای بهبود ظاهر فیزیکی نیست و می‌تواند تأثیرات روانی و عاطفی قابل‌توجهی داشته باشد.

در ادامه برخی مزایای بالقوه جراحی زیبایی واژن آورده شده و به جنبه‌های مختلف آن، از تأثیر بر اعتمادبه‌نفس و رضایت جنسی گرفته تا نقش آن در سلامتی عمومی پرداخته می‌­شود:

افزایش اعتمادبه‌نفس: جراحی زیبایی واژن می‌تواند نگرانی‌های زیبایی را برطرف کند و ظاهر ناحیه تناسلی را بهبود بخشد و منجر به افزایش عزت‌نفس و اعتمادبه‌نفس در برخی افراد شود.

افزایش رضایت جنسی: اصلاح برخی مسائل زیبایی از طریق جراحی واژن ممکن است منجر به افزایش رضایت جنسی و بهبود روابط جنسی برای هر دو طرف شود. به‌ویژه برای افرادی که به دلیل ظاهر ناحیه تناسلی خود احساس ناراحتی یا نارضایتی می‌کنند.

رهایی از ناراحتی‌های جسمی: در برخی موارد، جراحی زیبایی واژن می‌تواند ناراحتی فیزیکی یا مشکلات عملکردی مرتبط با ناحیه واژن را کاهش دهد. به‌عنوان‌مثال، روش‌هایی مانند لابیاپلاستی ممکن است احساس ناراحتی ناشی از بزرگ‌بودن یا نامتقارن بودن لابیای کوچک را کاهش دهد.

درمان مشکلات عملکردی: جراحی زیبایی واژن همچنین می‌تواند مشکلات عملکردی مانند بی‌اختیاری ادرار یا شل بودن واژن را برطرف کند. روش‌هایی مانند جوان‌سازی واژن یا جراحی تنگ کردن کردن واژن به بهبود عضلات و عملکرد ناحیه واژن کمک می‌­کند.

اصلاح ناهنجاری‌های مادرزادی: برخی از افراد ممکن است برای رفع ناهنجاری‌های مادرزادی یا تغییرات رشدی در ناحیه تناسلی به دنبال جراحی زیبایی واژن باشند. مداخلات جراحی می‌تواند به اصلاح این مسائل و بهبود زیبایی کلی دستگاه تناسلی کمک کند.

راحتی بیشتر در لباس: تغییر شکل ناحیه تناسلی از طریق جراحی زیبایی واژن ممکن است احساس راحتی افراد در لباس به‌خصوص در لباس‌های تنگ را افزایش دهد، این احساس راحتی می‌­تواند باعث بهبود عملکرد فرد در فعالیت‌های روزانه شود.

سلامت روانی: افرادی که دچار ناراحتی روانی یا ناراحتی عاطفی مرتبط با ظاهر ناحیه تناسلی خود هستند، با جراحی زیبایی واژن و رفع این نگرانی‌ها، تصویر مثبتی از بدن خود یافته و از مزایای روان‌شناختی زیادی برخوردار می‌­شوند.

امکان جراحی هم‌زمان عمل‌های زیبایی واژن

در برخی موارد، چندین عمل جراحی زیبایی واژن را می‌توان به طور هم‌زمان جهت رفع مشکلات مختلف و دستیابی به نتایج جامع انجام داد. بااین‌حال، امکان‌پذیری ترکیب روش‌ها به عوامل مختلفی از جمله سلامت کلی بیمار، پیچیدگی جراحی‌ها و تخصص جراح بستگی دارد.

برای افرادی که چندین جراحی زیبایی واژن را در نظر دارند، ضروری است که با جراح پلاستیک یا متخصص زنان مشورت کنند. جراح یک ارزیابی کامل انجام می‌دهد، گزینه‌های درمانی را موردبحث قرار داده و متناسب با نیازها و اهداف بیمار برنامه‌­ریزی می­‌کند. علاوه بر این، بیماران باید قبل از تصمیم‌گیری در مورد خطرات بالقوه، مزایا و روند بهبودی مرتبط با هر روش آگاه شوند.

در ادامه چند نمونه از جراحی‌های زیبایی واژن که ممکن است به طور هم‌زمان انجام شوند، آورده شده است:

لابیاپلاستی و واژینوپلاستی: لابیاپلاستی شامل تغییر شکل یا کاهش اندازه لابیامینور است، درحالی‌که واژینوپلاستی با هدف تنگ کردن کانال واژن و بافت‌های اطراف آن انجام می‌شود. این روش‌ها می‌توانند برای بهبود ظاهر اندام تناسلی خارجی و بهبود تنگی واژن به طور هم‌زمان انجام شوند.

لابیاپلاستی و هودکتومی: لابیاپلاستی ممکن است با کاهش کلاهک کلیتوریس به­‌طور همزمان انجام شود تا بافت اضافی اطراف کلیتوریس را برطرف کرده و در نتیجه ظاهر بهتری را به وجود آورد.

پرینوپلاستی و واژینوپلاستی: پرینوپلاستی با هدف ترمیم و سفت کردن پرینه و واژینوپلاستی با هدف رفع شل بودن واژن را می‌توان برای بهبود عملکرد و زیبایی واژن ترکیب کرد.

تزریق فیلر به لابیا ماژور و لابیاپلاستی: بزرگ کردن لابیاماژور که شامل حجم دادن به لب‌های خارجی اندام تناسلی است، می‌تواند مکمل لابیاپلاستی برای دستیابی به خطوط و نسبت‌های هماهنگ در ناحیه تناسلی باشد.

عمل زیبایی واژن و زایمان: امکان انجام جراحی‌های زیبایی واژن هم‌زمان با زایمان به عوامل مختلفی از جمله نوع زایمان (طبیعی یا سزارین)، زمان انجام جراحی‌ها و وضعیت کلی سلامت و بارداری فرد بستگی دارد. امکان انجام همزمان عمل زیبایی واژن و زایمان طبیعی وجود ندارد. در سزارین نیز به دلیل نیاز به مراقبت­‌های شدید پس زایمان، انجام همزمان آن‌­ها به­‌هیچ­ عنوان توصیه نمی‌­شود. اگرچه برخی از روش‌ها مانند لابیاپلاستی یا هودکتومی ممکن است پیش از زایمان نیز انجام شوند، اما به‌طورکلی بهتر است جراحی‌های زیبایی واژن به بعد از زایمان و رسیدن به بهبودی موکول شود.

عمل­‌های زیبایی واژن و عمل افتادگی رحم: به‌طورکلی ترکیب روش‌های ترمیم افتادگی لگن با جراحی‌های زیبایی واژن ممکن است در موارد خاصی امکان‌پذیر باشد. تصمیم به انجام هم‌زمان این روش‌ها به عوامل مختلفی از جمله شدت افتادگی، نوع جراحی زیبایی واژن موردنیاز، وضعیت سلامت کلی بیمار و تشخیص جراح بستگی دارد.

روش‌های غیرجراحی زیباسازی واژن

روش‌های غیرجراحی برای زیباسازی واژن در سال‌های اخیر محبوبیت فزاینده‌ای پیدا کرده‌اند، زیرا افراد به دنبال جایگزین‌هایی برای روش‌های جراحی سنتی جهت بهبود ظاهر و عملکرد ناحیه تناسلی هستند. این تکنیک‌های غیرتهاجمی یا کم تهاجمی طیف وسیعی از گزینه‌ها را برای رفع مشکلات مختلف مربوط به زیبایی واژن و سلامت جنسی بدون نیاز به مداخله جراحی ارائه می‌دهند.

تکنیک‌های غیرجراحی جوان‌سازی واژن طیف وسیعی از رویکردها، از جمله لیزردرمانی، درمان‌های رادیو فرکوئنسی، تزریقی و… را در بر می‌گیرد. این روش‌ها جنبه‌های مختلفی مانند بهبود شل بودن واژن، افزایش انعطاف بافت، کاهش رنگ‌دانه یا جای زخم، و رفع علائم آتروفی یا خشکی واژن را هدف قرار می‌دهند.

جوان‌سازی واژن با لیزر که به‌عنوان لیزردرمانی واژن نیز شناخته می‌شود، از انرژی لیزر برای تحریک تولید کلاژن و بهبود قابلیت ارتجاعی بافت‌های واژن استفاده می‌کند. این روش شامل استفاده از یک دستگاه لیزر تخصصی است که پالس‌های انرژی کنترل شده را به مخاط واژن و بافت‌های اطراف می‌رساند. جوان‌سازی واژن با لیزر می‌تواند مشکلات مختلفی از جمله شل بودن واژن، خشکی و بی‌اختیاری خفیف ادرار را برطرف کند. این درمان کم تهاجمی است، معمولاً به‌صورت سرپایی انجام می‌شود و به حداقل زمان استراحت نیاز دارد.

درمان با فرکانس رادیویی (RF) برای جوان‌سازی واژن، شامل استفاده از انرژی امواج رادیویی برای گرم‌کردن بافت‌های واژن، تحریک تولید کلاژن و افزایش سرعت بازسازی بافت است. در طول این عمل، یک دستگاه RF تخصصی وارد واژن می‌شود و انرژی گرمایی کنترل شده را به نواحی موردنظر می‌رساند. درمان با RF می‌تواند به بهبود شل بودن واژن، افزایش خاصیت کشسانی بافت و کاهش علائم آتروفی واژن کمک کند. این درمان غیرتهاجمی، تقریباً بدون درد است و به حداقل زمان استراحت نیاز دارد. ممکن است برای دستیابی به نتایج مطلوب جلسات درمانی متعدد ضروری باشد.

درمان با پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) شامل استفاده از پلاسمای خون خود بیمار، غنی شده با پلاکت‌ها و فاکتورهای رشد، برای جوان‌سازی بافت‌های واژن است. در طول عمل، مقدار کمی خون از بیمار گرفته می‌شود و برای استخراج پلاسمای غنی از پلاکت پردازش می‌شود. سپس PRP به نواحی خاصی از واژن تزریق می‌شود تا بازسازی بافت را تحریک کند و جریان خون را بهبود بخشد. درمان با پی آر پی می‌تواند به افزایش عملکرد واژن، انعطاف­‌پذیری بافت و ارتقای سلامت کلی واژن کمک کند. این درمان کم تهاجمی، با حداقل ناراحتی و زمان استراحت است.

تزریق فیلر برای جوان‌سازی واژن شامل استفاده از فیلرهای مبتنی بر اسید هیالورونیک برای تنگ شدن واژن، بهبود حجم بافت و رفع موارد خفیف شل بودن واژن یا آتروفی است. این روش معمولاً شامل تزریق فیلر به نواحی خاصی از مخاط واژن برای دستیابی به نتایج مطلوب است. تزریق فیلر می‌تواند به بازیابی تنگی واژن، بهبود عملکرد و افزایش رضایت جنسی کمک کند. تزریق فیلر درمانی کم تهاجمی محسوب شده که به‌صورت سرپایی انجام می‌شود و به زمان کمی برای بهبودی نیاز دارد. نتایج فردی ممکن است متفاوت باشد و طول عمر نتایج به عواملی مانند نوع ماده پرکننده مورداستفاده و متابولیسم بدن بیمار بستگی دارد.

تزریق چربی که به‌عنوان پیوند چربی نیز شناخته می‌شود، شامل برداشت چربی از یک قسمت از بدن (معمولاً شکم یا ران‌ها) و تزریق آن به لابیاماژو و واژن برای افزایش حجم، بهبود کیفیت بافت و رفع شل بودن یا آتروفی واژن است. این روش با لیپوساکشن برای جمع‌آوری چربی شروع می‌شود، سپس چربی قبل از تزریق پردازش و تخلیص می‌شود. این درمان سبک بوده و دوران نقاهت آن کوتاه است. یک یا چند جلسه درمانی ممکن است برای دستیابی به نتیجه مطلوب لازم باشد.

نام روشلیزررادیو فرکوئنسیPRPتزریق فیلرتزریق چربی

جنبه

هدفتحریک تولید کلاژن، تنگ کردن واژنتحریک بازسازی کلاژن و سفت کردن بافت‌های واژنتحریک بازسازی بافت و بهبود سلامت واژنافزایش حجم و بهبود ظاهر

افزایش حجم

منطقه درمان

کانال واژن، دستگاه تناسلی خارجیکانال واژن، دستگاه تناسلی خارجیکانال واژن، دستگاه تناسلی خارجیلابیاماژورلابیاماژور و واژن
مشکلات رفع شدهشل­ بودن واژن، بی‌اختیاری خفیف ادرار، خشکی واژنشل­‌بودن واژن، عدم رضایت جنسی، بی­‌اختیاری خفیف ادرارخشکی واژن، حساسیتکمبود حجم، افتادگی لابیاماژور

 افتادگی و شل‌شدگی لابیاماژور و واژن

روش درمان

برخورد انرژی لیزر به بافت‌هابرخورد انرژی رادیویی به بافت‌هاتزریق پلاسمای غنی از پلاکتتزریق اسید هیالورونیک یا سایر فیلرهاتزریق چربی برداشت شده از بدن خود بیمار
اثربخشیاثربخشی بالانیاز به استفاده از روش­‌های دیگرنیاز به استفاده از روش­‌های دیگرنتایج فوری، نیاز به درمان‌های تکمیلی

نتایج فوری، نیاز به درمان‌های تکمیلی

ماندگاری نتایج

6 ماه تا دو سال، نیاز به درمان­‌های تکمیلی

1 تا 3 سال،

نیاز به درمان­‌های تکمیلی

6 ماه تا 2 سال، نیاز به درمان­‌های تکمیلیچند ماه تا یک سالنتایج طولانی، امکان جذب مجدد چربی
جلسات موردنیازچند جلسهچند جلسهچند جلسهیک جلسهیک جلسه

محدودیت‌ها

نامناسب برای  شل­‌بودن شدید واژن یا تغییرات عمده آناتومیکنامناسب برای  شل‌­بودن شدید واژن یا تغییرات عمده آناتومیکاحتمال عدم تغییر قابل­‌توجهنتایج موقتینتایج متفاوت
دوران نقاهتحداقل زمان استراحت، ناراحتی و تورم خفیفحداقل زمان استراحت، ناراحتی و تورم خفیفحداقل زمان استراحت، ناراحتی و تورم خفیفحداقل زمان استراحت، ناراحتی و تورم خفیف

حداقل زمان استراحت، ناراحتی و تورم خفیف

در جدول زیر می‌توانید روش‌های غیرجراحی زیبایی واژن را با هم مقایسه کنید.

نام روش لیزر رادیو فرکوئنسی PRP تزریق فیلر تزریق چربی

جنبه

هدف تحریک تولید کلاژن، تنگ کردن واژن تحریک بازسازی کلاژن و سفت کردن بافت‌های واژن تحریک بازسازی بافت و بهبود سلامت واژن افزایش حجم و بهبود ظاهر

افزایش حجم

منطقه درمان

کانال واژن، دستگاه تناسلی خارجی کانال واژن، دستگاه تناسلی خارجی کانال واژن، دستگاه تناسلی خارجی لابیاماژور لابیاماژور و واژن
مشکلات رفع شده شل­ بودن واژن، بی‌اختیاری خفیف ادرار، خشکی واژن شل­‌بودن واژن، عدم رضایت جنسی، بی­‌اختیاری خفیف ادرار خشکی واژن، حساسیت کمبود حجم، افتادگی لابیاماژور

 افتادگی و شل‌شدگی لابیاماژور و واژن

روش درمان

برخورد انرژی لیزر به بافت‌ها برخورد انرژی رادیویی به بافت‌ها تزریق پلاسمای غنی از پلاکت تزریق اسید هیالورونیک یا سایر فیلرها تزریق چربی برداشت شده از بدن خود بیمار
اثربخشی اثربخشی بالا نیاز به استفاده از روش­‌های دیگر نیاز به استفاده از روش­‌های دیگر نتایج فوری، نیاز به درمان‌های تکمیلی

نتایج فوری، نیاز به درمان‌های تکمیلی

ماندگاری نتایج

6 ماه تا دو سال، نیاز به درمان­‌های تکمیلی 1 تا 3 سال،

نیاز به درمان­‌های تکمیلی

6 ماه تا 2 سال، نیاز به درمان­‌های تکمیلی چند ماه تا یک سال نتایج طولانی، امکان جذب مجدد چربی
جلسات موردنیاز چند جلسه چند جلسه چند جلسه یک جلسه یک جلسه

محدودیت‌ها

نامناسب برای  شل­‌بودن شدید واژن یا تغییرات عمده آناتومیک نامناسب برای  شل‌­بودن شدید واژن یا تغییرات عمده آناتومیک احتمال عدم تغییر قابل­‌توجه نتایج موقتی نتایج متفاوت
دوران نقاهت حداقل زمان استراحت، ناراحتی و تورم خفیف حداقل زمان استراحت، ناراحتی و تورم خفیف حداقل زمان استراحت، ناراحتی و تورم خفیف حداقل زمان استراحت، ناراحتی و تورم خفیف

حداقل زمان استراحت، ناراحتی و تورم خفیف

هزینه عمل زیبایی واژن

هزینه جراحی جوان‌سازی واژن بر اساس عوامل مختلفی از جمله روش انجام، تخصص و شهرت جراح، محل عمل و سطح مراقبت‌های ارائه شده می‌تواند به طور قابل‌توجهی متفاوت باشد. چندین عامل کلیدی می‌توانند بر هزینه عمل زیبایی واژن تأثیر بگذارند:

  • نوع روش: روش‌های خاصی که در جراحی زیبایی واژن مورداستفاده قرار می­‌گیرد، بر هزینه کلی تأثیر زیادی خواهد داشت. به‌عنوان‌مثال، ترکیبی از روش‌هایی مانند لابیاپلاستی، واژینوپلاستی یا هودکتومی در مقایسه با هزینۀ هر روش به‌­تنهایی بیشتر خواهد بود.
  • حق‌الزحمه جراح: تجربه، مهارت و شهرت جراح که عمل زیبایی واژن را انجام می‌دهد نیز بر هزینه آن تأثیر می‌گذارد. جراحان باتجربه و آموزش‌­دیده ممکن است هزینه‌های بیشتری را برای خدمات خود دریافت کنند.
  • هزینه‌های بیهوشی و تسهیلات: هزینه‌های اضافی مربوط به بیهوشی و استفاده از امکانات جراحی یا اتاق‌های عمل هزینه کلی جراحی زیبایی واژن را افزایش می­‌دهد.
  • مراقبت‌های بعد از عمل و پیگیری: هزینه مراقبت‌های بعد از عمل، از جمله قرار جلسات بعدی، داروها و هرگونه اقدامات تکمیلی نیز باید در هنگام برآورد هزینه کل جراحی زیبایی واژن در نظر گرفته شود.

پوشش بیمه

معیارهای بیمه برای پوشش عمل­‌های زیبایی واژن ممکن است در بین کارگزاران بیمه متفاوت باشد. به‌طورکلی، عمل­‌های زیبایی واژن معمولاً تحت پوشش بیمه سلامت قرار نمی‌گیرند، زیرا اهداف این عمل‌­ها زیبایی است و شامل ضرورت پزشکی نمی­‌شوند.

بااین‌حال، ممکن است در مواردی که عمل زیبایی واژن از نظر پزشکی برای رفع مشکلات عملکردی یا کاهش علائم برخی شرایط پزشکی مانند آتروفی واژن یا اختلالات کف لگن ضروری تلقی شود، استثناهایی وجود داشته باشد. در چنین مواردی، ممکن است بیمه هزینه­‌ها را پوشش دهد، اما در نهایت به طرح بیمه فرد و شرایط بیمه­‌نامه بستگی دارد.

سؤالات متداول

آیا لابیاپلاستی درد دارد؟

لابیاپلاستی ممکن است با مقداری درد و ناراحتی در دوران نقاهت همراه باشد، اما با استفاده از داروهای مسکن می‌­توان درد را به­‌صورت کامل کنترل کرد.

چه مدت طول می‌کشد تا پس از هودکتومی بهبودی حاصل شود؟

اغلب، بیشتر بیماران پس از هودکتومی در یک تا دو هفته بهبودی کامل می‌یابند، اما در موارد نادر ممکن است چند هفته یا حتی ماه‌ها طول بکشد.

آیا پرینوپلاستی تحت پوشش بیمه است؟

در بسیاری از موارد، پرینوپلاستی به‌عنوان یک روش درمانی پزشکی تلقی نمی‌شود و بنابراین ممکن است تحت پوشش بیمه قرار نگیرد. اما برخی از بیمه‌ها ممکن است هزینه‌های پرینوپلاستی را تحت شرایط خاصی پوشش دهند.

آیا لابیاپلاستی روی حس جنسی تأثیر می‌گذارد؟

برخی از بیماران پس از لابیاپلاستی افزایش قابل‌توجهی در اعتمادبه‌نفس و راحتی جنسی تجربه کرده‌اند، اما تأثیر لابیاپلاستی بر حس جنسی هر فرد ممکن است متفاوت باشد.

چه سنی برای انجام جراحی زیبایی واژن مناسب است؟

مهم‌ترین فاکتور برای تعیین موقعیت مناسب برای انجام جراحی زیبایی واژن، نیاز فرد و مشکلات او است. اغلب پزشکان، توصیه­ می­‌کنند افراد بالای 18 سال باشند و مشکلات واقعی پزشکی وجود داشته باشد.

ماندگاری نتایج واژینوپلاستی چقدر است؟

نتایج واژینوپلاستی معمولاً به مدت چند سال تا دهه‌ها ماندگار است، بااین‌حال، عواملی مانند رژیم غذایی، وضعیت فیزیکی و سن فرد ممکن است بر ماندگاری نتایج تأثیر بگذارند.

آیا واژینوپلاستی می‌تواند بی‌اختیاری ادرار را بهبود بخشد؟

بله واژینوپلاستی با تقویت عضلات می‌تواند مشکل بی­‌اختیاری ادرار را رفع کند.

چه مدت بعد از زایمان می‌توانم تحت عمل جراحی زیبایی واژن قرار بگیرم؟

عمل زیبایی واژن باید حداقل شش ماه تا یک سال پس از زایمان و شیردهی انجام گیرد.

آیا بعد از انجام عمل جراحی زیبایی واژن نیاز به مرخصی از کار دارم؟

بیشتر بیماران برای بهبودی مناسب پس از جراحی زیبایی واژن نیاز به مدتی مرخصی از کار دارند. مدت‌زمان موردنیاز ممکن است بسته به وسعت عمل و توانایی‌های بدنی فردی متفاوت باشد.

آیا قبل یا بعد از عمل زیبایی واژن محدودیت غذایی وجود دارد؟

جراح شما ممکن است محدودیت‌های غذایی خاصی را قبل و بعد از جراحی زیبایی واژن برای بهبود سریع‌­تر و کاهش خطر عوارض توصیه کند. این محدودیت‌ها ممکن است شامل اجتناب از برخی غذاها یا نوشیدنی‌هایی باشد که می‌توانند التهاب را افزایش دهند یا با دارو تداخل کنند.

چه اقداماتی برای اطمینان از بهبودی مناسب پس از عمل زیبایی واژن وجود دارد؟

برای تسریع بهبودی پس از جراحی زیبایی واژن، ضروری است که دستورالعمل‌های بعد از عمل جراح خود را به‌دقت دنبال کنید. این دستورات ممکن است شامل استراحت کافی، اجتناب از فعالیت‌های شدید، رعایت بهداشت مناسب و شرکت در جلسات بعدی باشد.

آیا میل جنسی بعد از عمل زیبایی واژن کاهش می‌یابد؟

برخی از بیماران ممکن است بلافاصله پس از جراحی زیبایی واژن به دلیل درد و ناراحتی، تغییرات موقتی در میل جنسی داشته باشند، اما گزارش­‌ها حاکی از افزایش رضایت جنسی بسیاری از آن­‌ها در درازمدت­ است.

عمل زیبایی واژن با بیهوشی عمومی انجام می‌شود یا بی‌حسی موضعی؟

عمل زیبایی واژن را می‌توان با بیهوشی عمومی یا بی‌حسی موضعی با آرام‌بخش انجام داد که به وسعت عمل و ترجیحات بیمار بستگی دارد. جراح شما گزینه‌های بیهوشی را در طول مشاوره قبل از عمل با شما در میان می‌گذارد.

عمل زیبایی واژن معمولاً چقدر طول می‌کشد؟

مدت‌زمان جراحی زیبایی واژن بسته به عمل انجام شده و پیچیدگی روش متفاوت است. به‌طورکلی، این عمل­‌ها ممکن است از یک تا سه ساعت طول بکشند.

بخیه‌ها بعد از عمل زیبایی واژن کجا زده می‌شود؟

بخیه‌های بعد از جراحی زیبایی واژن معمولاً در داخل قرار می‌گیرند و به‌مرور زمان خودبه‌خود جذب می‌شوند. در برخی موارد ممکن است بخیه‌های خارجی استفاده شود که معمولاً در طی جلسه بعدی برداشته می‌شوند.

آیا می‌توانم بعد از انجام جراحی زیبایی واژن زایمان طبیعی داشته باشم؟

در بسیاری از موارد زنانی که تحت عمل جراحی زیبایی واژن قرار گرفته‌اند باز هم می‌توانند زایمان طبیعی داشته باشند. بااین‌حال، ضروری است که وضعیت خاص خود را با جراح در میان بگذارید تا بهترین رویکرد را تعیین کنید.

آیا عمل زیبایی واژن هنگام زایمان یا در کنار سزارین انجام می‌شود؟

جراحی زیبایی واژن معمولاً در حین زایمان انجام نمی‌شود؛ اما در صورت تمایل می‌تواند در کنار سزارین انجام شود. بااین‌حال، به‌طورکلی توصیه می‌شود تا پس از زایمان برای انجام عمل جراحی زیبایی واژن صبر کنید.

آیا لیزر موهای زائد بعد از عمل زیبایی واژن قابل‌انجام است؟

لیزر موهای زائد را معمولاً می‌توان پس از بهبودی کامل ناحیه بعد از جراحی زیبایی واژن انجام داد. برای تعیین زمان مناسب برای لیزر موهای زائد و اطمینان از عدم تداخل در روند بهبود، مشورت با جراح ضروری است.

آیا عمل زیبایی واژن بر فعالیت­‌های ورزشی تأثیر می‌گذارد؟

در اکثر موارد جراحی زیبایی واژن نباید تأثیر قابل‌توجهی بر عملکرد و فعالیت‌­های ورزشی داشته باشد. بااین‌حال، ضروری است که دستورالعمل‌های بعد از عمل جراح خود را به‌دقت دنبال کنید و از انجام فعالیت‌های سنگین در مراحل اولیه بهبودی خودداری کنید.

آیا بعد از جراحی زیبایی واژن خطر عفونت وجود دارد؟

مانند هر عمل جراحی دیگری، پس از جراحی زیبایی واژن خطر عفونت وجود دارد. بااین‌حال، این خطر را می‌توان با پیروی از دستورالعمل‌های مراقبتی ارائه شده توسط جراح، از جمله مراقبت و رعایت بهداشت، به حداقل رساند.

آیا عمل زیبایی واژن می‌تواند بوی واژن را بهبود بخشد؟

جراحی زیبایی واژن ممکن است به طور غیرمستقیم بوی واژن را با رسیدگی به مسائل آناتومیکی که به تعریق بیش از حد یا رشد بیش از حد باکتری‌ها کمک می‌کند، بهبود بخشد. بااین‌حال، رسیدگی به هر گونه بیماری زمینه‌ای که ممکن است باعث بوی واژن شود، ضروری است.

آیا جراحی زیبایی واژن می‌تواند اختلالات لگن را بهبود بخشد؟

جراحی زیبایی واژن ممکن است به طور غیرمستقیم اختلال عملکرد کف لگن را با اصلاح مسائل آناتومیکی که باعث ضعف یا بی‌ثباتی کف لگن می‌­شود، بهبود بخشد. بااین‌حال، تمرینات خاص کف لگن یا فیزیوتراپی نیز ممکن است برای رسیدگی به اختلالات عملکردی لگن ضروری باشد.

آیا عمل زیبایی واژن برای خانم‌هایی که هیسترکتومی شده‌اند توصیه می‌شود؟

بله زنانی که تحت عمل هیسترکتومی قرار گرفته‌اند و مایل به رفع مشکلات زیبایی یا عملکردی مربوط به ناحیه واژن هستند، می­‌توانند عمل زیبایی واژن انجام دهند.

آیا عمل زیبایی واژن می‌تواند عضلات واژن را بهبود بخشد؟

جراحی زیبایی واژن با سفت کردن عضلات شل واژن، عضلات این ناحیه را تقویت می­‌کند که می‌تواند منجر به بهبود رضایت جنسی و کنترل ادرار شود.

آیا عمل زیبایی واژن می‌تواند عدم تقارن لابیاها را اصلاح کند؟

بله جراحی زیبایی واژن، به‌ویژه لابیاپلاستی، می‌تواند برای اصلاح عدم تقارن لابیای کوچک یا بزرگ استفاده شود و ظاهری متقارن‌تر ایجاد کند.

اثرات بالقوه عمل زیبایی واژن بر زایمان چیست؟

جراحی زیبایی واژن ممکن است با تغییر آناتومی ناحیه واژن، زایمان را تحت‌تأثیر قرار دهد. برخی از مطالعات نشان می‌دهند که برخی از روش‌ها، مانند برداشتن بیش از حد بافت در حین لابیاپلاستی، ممکن است خطر پارگی در هنگام زایمان را افزایش دهد یا زایمان از طریق سزارین را ضروری کند.

آیا جراحی زیبایی واژن برای افرادی که سابقه عفونت واژن دارند بی‌خطر است؟

جراحی زیبایی واژن ممکن است برای افرادی که سابقه عفونت واژن را دارند بی‌خطر باشد، اما ضروری است که قبل از انجام عمل جراحی به عفونت یا شرایط زمینه‌ای رسیدگی شود. ارزیابی مناسب قبل از عمل و مدیریت عفونت‌های واژن می‌تواند به کاهش خطر عوارض مرتبط با جراحی کمک کند.

آیا عمل زیبایی واژن بر چرخه قاعدگی تأثیر می‌گذارد؟

بعید است که جراحی زیبایی واژن تأثیر قابل‌توجهی بر چرخه قاعدگی داشته باشد. بااین‌حال، تغییرات هورمونی مرتبط با جراحی یا استرس مرتبط با این روش ممکن است به طور بالقوه بر الگوهای قاعدگی در برخی افراد تأثیر بگذارد.

آیا خطر ایجاد زخم بعد از عمل زیبایی واژن وجود دارد؟

جای زخم یک خطر بالقوه برای هر روش جراحی است، اما تکنیک‌های جراحی مناسب و مراقبت‌های پس از عمل می‌تواند باعث به حداقل رسیدن جای زخم پس از جراحی زیبایی واژن شود. پیروی از دستورالعمل‌های جراح برای مراقبت از زخم ضروری است.

آیا جراحی زیبایی واژن برای زنان یائسه توصیه می‌شود؟

جراحی زیبایی واژن می­‌تواند برای زنان یائسه‌ای که دچار شل‌بودن واژن، ناراحتی یا سایر مشکلات مربوط به ظاهر یا عملکرد ناحیه واژن هستند، توصیه شود.

مقالات مرتبط
فهرست مطالب

فرم رزرو نوبت

فقط با هماهنگی قبلی از طریق تماس تلفنی